Gdy infekcja rozszerza się poza oskrzela może dojść do zapalenia płuc. Zapalenie płuc częściej występuje u dzieci i osób starszych, a także u osób z obniżoną odpornością (np. niedożywionych, u chorych na cukrzycę, AIDS, czy u nadużywających alkoholu). Objawy zapalenia płuc to wysoka gorączka, poty, dreszcze, a także objawy takie jak ból głowy, zmęczenie i osłabienie. Występuje kaszel, niekiedy z odkrztuszaniem wydzieliny (może być podbarwiona krwią, zielona lub żółta). Występować może przyspieszenie oddechu, trudności i ból przy oddychaniu, uczucie duszności. W przypadku, gdy pojawią się takie objawy, należy pilnie zasięgnąć porady lekarskiej.

Lekarz zbada pacjenta, zleci badania (badanie krwi, wykonanie zdjęcia rentgenowskiego klatki piersiowej w celu potwierdzenia diagnozy). Ponadto przeprowadza się badanie plwociny (posiew bakteriologiczny), aby stwierdzić, jaki drobnoustrój jest przyczyną infekcji. W zapaleniu płuc stosuje się leki obniżające gorączkę, przeciwzapalne, leki rozrzedzające wydzielinę i wykrztuśne, rozszerzające oskrzela a także inhalacje, aby ułatwić odkrztuszanie. W zakażeniach bakteryjnych lekarz zaleca antybiotyki. Jeśli infekcja jest poważna pacjent jest kierowany do szpitala. Zapalenie płuc niekiedy może zagrażać życiu, szczególnie u niemowląt, ludzi starszych oraz u osób z osłabieniem odporności.

Zapalenie płuc to jedna z chorób układu oddechowego, będąca często następstwem zapalenia oskrzeli. Może też być spowodowane przez wirusy, bakterie, grzyby. U małych dzieci spotyka się także zachłystowe zapalenie płuc, spowodowane dostaniem się do płuc ciała obcego, wymiocin. Często po porodzie u noworodków rozwija się zapalenie płuc w wyniku zachłyśnięcia się wodami płodowymi.

Oprócz objawów typowych dla przeziębienia i grypy pojawiają się dreszcze, nadmierna potliwość, ból w klatce piersiowej, trudności z oddychaniem, ból głowy, ogólne osłabienie, jeśli pojawia się wydzielina to może ona być zielono- żółta, podbarwiona krwią.

Zapalenie płuc często dotyka dzieci, osoby w zaawansowanym wieku jak również jednostki o osłabionej odporności np. zakażone wirusem HIV.

Podejrzenie wystąpienia zapalenia płuc wymaga niezwłocznej konsultacji z lekarzem, który po zdiagnozowaniu choroby, przepisze leki obniżające gorączkę, ułatwiające wykrztuszanie, przeciwzapalne, inhalacje. Ostre zapalanie płuc często wymaga leczenia szpitalnego.

Czynniki sprzyjające występowaniu zapaleń płuc to:

1. zaburzenia immunologiczne (w tym cukrzyca, leczenie glikokortykosteroidami, cytostatykami, radioterapią, zakażenie HIV)
2. uszkodzenie błon śluzowych i skóry (przewlekłe zapalenie i rozstrzenie oskrzeli, wziewne podawanie leków, intubacja, wentylacja mechaniczna)
3. współistnienie innych chorób takich jak: choroby układu oddechowego, krążenia,nerek, zaburzenia neurologiczne.

Przy typowych objawach choroba zaczyna się:

1. osłabieniem
2. bólami mięśni
3. nagłą wysoką gorączką, która spada po 7-9 dniach
4. dreszczami
5. zlewnymi potami
6. kaszlem, najpierw suchym, a następnie wilgotnym z odkrztuszaniem śluzowej lub ropnej wydzieliny
7. bóle klatki piersiowej przy oddychaniu
8. duszność o różnym stopniu nasilenia.

Podczas osłuchiwania słyszymy szmer oddechowy oskrzeli lub szmer pęcherzykowy zaostrzony. Początkowo we wczesnej fazie choroby występują trzeszczenia, a kolejnym objawem jest rzężenie drobno i średniobańkowe, dźwięczne świsty, furczenia. Stwierdza się stłumiony odgłos opukowy a także wzmożenie drżenia piersiowego. Tarcie opłucnowe może być słyszalne w pierwszych dniach choroby. Gdy w jamie opłucnej pojawia się większa ilość płynu >300 ml – wystąpi przytłumienie lub stłumienie odgłosu opukowego i osłabienie szmerów pęcherzykowych.

Leczenie

W leczeniu zapalenia płuc stosuje się antybiotyki o szerokim zakresie działania, a w późniejszym okresie leczenia antybiotykoterapię celowaną na podstawie antybiogramu oraz leki zmniejszające inne objawy:

1. leki przeciwbólowe
2. leki przeciwgorączkowe
3. leki wykrztuśne i przeciwkaszlowe