Diagnostykę naczyń krwionośnych metodą USG przeprowadza się stosując USG dopplerowskie. Sprawdza się w ten sposób naczynia szyjne i kręgowe, żylne i tętnicze kończyn dolnych. Jeśli krew napotyka na przeszkody przepływając przez żyły i aorty badanie USG dopplerowskie odnajdzie je i pozwoli na szybką ich analizę. Dzięki temu można ocenić skład i kształt blaszki miażdżycowej, parametry naczyniowe, ocenić szerokość tętnic i ciągłość ich ścian, zanalizować kierunek przepływu krwi w naczyniach, który powinien przebiegać w stronę głowy. Badanie naczyń żylnych kończyn dolnych zasadniczo różni się w charakterystyce od poprzedniego. Występuje tu niższa prędkość przepływu krwi wywierając wpływ na sposób analizy danych. Badanie USG jest najlepsza metodą w monitorowaniu postępów leczenia zakrzepicy żylnej. Bada się również występowanie w kończynach dolnych żylaków. Żylaki powstają prawdopodobnie w wyniku niewydolności zastawek żylnych. Ultrasonografia potrafi z dużą czułością namierzyć taką niewydolną zastawkę. Przeprowadzone badanie jest cenną informacją dla chirurga naczyniowego. USG naczyń tętniczych kończyn górnych pozwala na ocenę niedokrwienia tkanek obwodowych, analizę tętniaków przetok i innych uszkodzeń ściany naczyń obwodowych. Podczas badania USG można przeprowadzić biopsję tarczycy lub piersi (sutka). Dzięki temu zachowana jest pełna kontrola nad igłą, co zapewnia precyzję i pewność nakłucia.

Ultrasonografia, USG – nieinwazyjna, atraumatyczna metoda diagnostyczna, pozwalająca na uzyskanie obrazu przekroju badanego obiektu. Metoda ta wykorzystuje zjawisko rozchodzenia się, rozpraszania oraz odbicia fali ultradźwiękowej na granicy ośrodków, przy założeniu stałej prędkości fali w różnych tkankach równej 1540 m/s. W ultrasonografii medycznej wykorzystywane są częstotliwości z zakresu ok. 2-50 MHz. Fala ultradźwiękowa najczęściej generowana jest oraz przetwarzana w impulsy elektryczne przy użyciu zjawiska piezoelektrycznego (opisanego przez braci Curie na przełomie lat 1880-1881). Pierwsze doświadczenia nad wykorzystaniem ultrasonografii w diagnostyce prowadzone były w trakcie i zaraz po II wojnie światowej, a ultrasonografy wprowadzone zostały do szpitali na przełomie lat 60. i 70. XX wieku (jednym z pierwszych klinicznych zastosowań była diagnostyka płodu).

Jednym z bardzo popularnych obecnie zastosowań ultrasonografii jest USG naczyń krwionośnych z wykorzystaniem zjawiska Dopplera. USG dopplerowskie pozwala na ocenę prędkości oraz kierunku przepływu krwi w naczyniach. Jako metoda całkowicie nieinwazyjna jest obecnie najpopularniejszym typem badania naczyń pozwalającym na dokładną ocenę zmian w zdecydowanej większości przypadków. Metoda wykorzystywana jest np w skleroterapii.

Stosując niższe częstotliwości (2-5 MHz, np. podczas badania jamy brzusznej lub echokardiograficznego badania serca) uzyskuje się obrazy struktur głębiej położonych kosztem niższej rozdzielczości. Natomiast korzystając z częstotliwości wyższych (7,5-16 MHz, np. badanie przezpochwowe, przezciemiączkowe, diagnostyka węzłów chłonnych, aż do 50 MHz w ultrasonografii wewnątrznaczyniowej naczyń żylnych oraz tętniczych) uzyskuje się obrazy dokładniejsze, ale tylko struktur płycej położonych.

Nowa generacja przenośnych aparatów ultrasonograficznych umożliwia wykonywanie badań ultrasonograficznych, w tym dopplerowskich, w domu pacjenta.

Zagrożenie

Odpowiednio wykonana ultrasonografia jest na ogół bezpieczna.
Korzyści

Metoda ta jest łatwo dostępna, nieinwazyjna i stosunkowo tania. Ponadto pozwala uzyskać obraz w czasie rzeczywistym.