Z okiem krótkowzrocznym mamy do czynienia, gdy wymiary przednio-tylne oka są zbyt duże lub siła łamiąca układu optycznego zbyt wielka. Z tego powodu obraz przedmiotu powstaje przed siatkówką i człowiek widzi w dal niewyraźnie.

Aby zobaczyć dobrze przedmiot z bliska musi przesunąć go znacznie do oczu (stąd nazwa krótkowidz). Wadę tego rodzaju wyrównuje się okularami lub soczewkami minusowymi, które rozpraszają promienie świetlne.

Krótkowzroczność

Krótkowzroczność jest to wada wzroku. Osoby dotknięte tą wadą wyraźnie widzą przedmioty z odległości najwyżej 5 metrów. Przy większej odległości obraz staje się zamazany.
Dzieje się tak,ponieważ u krótkowidzów promienie świetlne zamiast na siatkówce skupiają się przed nią. Przyczyną tego bywa zbyt wypukła rogówka lub soczewka,częściej jednak – za długa gałka oczna.
Wada ta pojawia się już w dzieciństwie i stopniowo się nasila, z reguły do około 25 roku życia, jednak u niektórych osób wydłużanie się gałki ocznej trwa do późnego wieku, co wiąże się z ciągłym pogarszaniem się widzenia na odległość.
Ten rodzaj krótkowzroczności jest dziedziczny. Dopóki wada jest niewielka /do -0,75 dioptrii/,może być nieodczuwalna.
Dużą trzeba korygować,za pomocą okularów, soczewek kontaktowych lub chirurgicznie /zabiegi laserowe/.
Osoby z silną krótkowzrocznością są bardziej narażone na uszkodzenie siatkówki, a nawet na jej odklejenie się, co grozi trwałą utratą ostrego widzenia.
Wszyscy krótkowidze powinni regularnie zgłaszać się do okulisty na badania kontrolne.