Cellulit to defekt (w przeciwieństwie do cellulitisu, czyli stanu zapalnego w tkankach podskórnych, który leczy się antybiotykami) polegający na nierównomiernym rozmieszczeniu tkanki tłuszczowej. Najczęstszą tego przyczyną jest nadmiar hormonów płciowych (estrogenów). Dlatego cellulit pojawia się zwykle podczas burz hormonalnych – w okresie dojrzewania, ciąży, przed menopauzą. Nazwa cellulitis, którą często się spotyka, jest błędna. Końcówka „itis” jest stosowana w medycynie do określania stanu zapalnego tkanki tłuszczowej na udach, pośladkach i biodrach. Skóra w tych miejscach jest nieładna, gąbczasta, o charakterystycznych nierównomiernych zgrubieniach i bruzdach, oglądana pod szkłem powiększającym wyglądem przypomina skórkę pomarańczy, można ją także porównać do kwiatu kalafiora.

Cellulit to przypadłość kosmetyczna, nie choroba. Jest to nierównomierne rozmieszczenie tkanki tłuszczowej, która tworzy na skórze wypukłe grudy. Rzeczywiście, trudno znaleźć teraz kobietę bez cellulitu, ma go ok. 80% mieszkanek krajów rozwiniętych. To swego rodzaju dolegliwość cywilizacyjna związana ze złą dietą, otyłością, brakiem ruchu.