Nawiążemy współpracę z: ginekolog, pediatra, dentysta, ortopeda, internista, laryngolog.
Zainteresowane osoby prosze o kontakt ewa@financialrepublic.org.uk lub tel. 07958573200

Wpisy z tagiem ‘BADANIE NERWU WĘCHOWEGO’


BADANIE NERWU WĘCHOWEGO cz. II

Autor: admin
8 lutego 2010

    • oglądanie tarczy n. wzrokowego :
    - za pomocą wziernika (bad. dna oka)
    - bladoróżowy krążek
    - wyraźne granice, brzeg nosowy nieco zatarty
    - w części środkowej białawe fizjologiczne zagłębienie
    - z zagłębienia wychodzą rozgałęzienia a. centralis retinae
    i wnikają żyły siatkówki
    - obrzęk tarczy :
     spowodowany jest upośledzeniem odpływu krwi żylnej
     tarcza jest uniesiona, ma zatarte granice, naczynia żylne są poszerzone, niekiedy pojawiają się wybroczyny

    przyczyny obrzęku tarczy :

    -  ciśnienia śródczaszkowego
    - zapalenie nerwu wzrokowego
    - zaburzenia krążenia tętniczego w siatkówce i choroby naczyń siatkówki
    - guzy oczodołu
    - znaczny  stężenia białka w PMR
    - choroby krwi :
     znacznego stopnia anemia, czy policytemia

    • badanie pola widzenia :
    - pole widzenia jest to przestrzeń, którą ogarniamy nieruchomym okiem
    - w czasie badania chory nie może poruszać gałkami ocznymi

    Metoda konfrontacyjna :
    - porównanie pola widzenia badanego i badającego (przy założeniu, że
    badający ma prawidłowe)
    - badany i lekarz siedzą naprzeciw siebie w odl. ok. 0,5 m.
    - badany tyłem do źródła światła
    - głowa badanego i lekarza są na tym samym poziomie i w tym samym
    ustawieniu
    - każde oko badamy osobno
    - podczas badania oka prawego lekarz zasłania sobie oko prawe, a pacjent
    lewe
    - chory wpatruje się okiem prawym w żrenicę oka lewego lekarza
    - podczas badania lekarz porusza palcem w płaszczyżnie znajdującej
    się w równej odległości od lekarza i badanego,
    lekarz porusza palcem od obwodu ku środkowi z róznych stron
    (góra, doł, skroń, nos)
    - badany ma podać kiedy zobaczy palec
    - zakłada się że lekarz nie ma zaburzeń poal widzenia

    Metoda orientacyjna :
    - zorientowanie się czy chory nie ma hemianopsji
    - rysujemy linię poziomą dł. ok. 20 cm. (może być stetoskop)
    - chory zamyka 1 oko
    - polecamy podzielić choremu linię na 2 równe części
    - tak samo postępujemy z linią pionową
    - chory z anopsją :
     dzieli linię na 2 nierówne części ponieważ nie widzi linii
    w całości
     dłuższy odcinek linii wskazuje na stronę ubytku pola widzenia

    Badanie za pomocą perymetru :
    - badanie dokładnie odzwierciedlające pole widzenia

    • badanie widzenia barw :

    • badanie ostrości wzroku :
    Tablice Shellna :
    - badany czyta litery z odległości 6 m.
    - przy każdym rzędzie podana jest w m. odległość z jakiej badany powinien
    widzieć litery
    - jeśli badany widzi wszystkie rzędy przy których jest liczba >6 oraz
    rząd przy którym jest 6 to ostrość wzroku jest prawidłowa (6/6 = 1,0)
    - jeśli badany widzi litery odpowiednio mniejszej liczby metrów ostrość
    wzroku jest  np. 6/3
    - każde oko badamy osobno

    Inne metody :
    - do badania użyć można tablic badania ostrości wzroku z bliska
    - można użyć np. gazetę i zaznaczamy z jakiej odległości potrafi
    jeszcze czytać
    - jeśli ostrość wzroku jest znacznie  polecamy choremu liczyć palce ręki,
    oznaczamy w m. odległość z jakiej jeszcze liczy
    - jeśli ostrość wzroku jest znacznie upośledzona sprawdzamy czy chory
    ma poczucie światła i czy rozpoznaje ruchy ręki
    - można zrobić szpilką dziurkę w kartce – chory patrzy przez tę dziurkę
    i np. czyta
     poprawa ostrości wzroku – upośledzenie wzroku ma charakter
    refrakcyjny
    - jeśli chory nosi okulary zaznaczamy jakie
    - szkła nie zmniejszają upośledzenia ostrości wzroku, jeśli wywołane jest ono
    zmianami w n. wzrokowym

    BADANIE NERWU WĘCHOWEGO cz. I

    Autor: admin
    8 lutego 2010

    • badanie :
    - sprawdzić drożność nosa
    - polecamy choremu wąchać z otwartej buteleczki różne wonne
    substancje (ale nie substancje silnie drażniące tj. amoniak, HCl, bo
    one podrażniają n.V)
    - każdy nerw badamy oddzielnie zaciskając palcem drugi otwór nosa

    • odchylenia :
    - anosmia – zniesienie węchu, chory w ogóle nie odróżnia zapachów
    - hyposmia – upośledzenie węchu, chory podaje,że czuje zapach,
    ale nie potrafi go zidentyfikować
     może wystąpić w zmianach miejscowych
    np. nieżyt nosa
    - najczęstszymi przyczynami hyposmii i anosmii są :
     zmiany zapalne części węchowej błony śluzowej jamy ustnej
     złamania w obrębie przedniego dołu czaszki (przerwanie nitek węchowych, stłuczenie opuszki)
     upadek na tyłogłowie (uszkodzenie opuszki w mechaniźmie przeciwuderzenia)
     guz przedniego dołu czaszki (oponiak rynienki nerwowej, glejak opuszki, lub płata czołowego, tętniak)
     zmiany zapalne (kiła, zapalenie opon mózgowych)
     krwotok podpajęczynówkowy
     cukrzyca
     choroba Alzheimera
     choroba Parkinsona
    - hyperosmia – nadwrażliwość węchowa :
     często jest somatyzacją depresji
    - cacosmia – halucynacje węchowe :
     napady częściowe proste często przechodzące w częściowe złozone (podrażnienie haka hipokampa, jądra migdałowatego, lub podstawy płata skroniowego przez guz, lub bliznę glejową)
     psychozy (brak krytycyzmu)