Senność i uczucie osłabienia mogą być objawem anemii (niedokrwistości). Niedokrwistością, czyli anemią nazywa się zmniejszenie stężenia hemoglobiny, hematokrytu lub liczby erytrocytów poniżej wartości prawidłowych, czyli poniżej ustalonego poziomu normy. Anemię rozpoznaje się po wykonaniu podstawowego badania krwi – morfologii. Najczęściej występującą jest niedokrwistość z niedoboru żelaza, stanowi prawie 80% wszystkich niedokrwistości i dotyczy głównie kobiet. Inne objawy (wspólne dla wielu anemii) to poza osłabieniem i sennością bladość skóry i błon śluzowych, duszność po wysiłku, czy też bóle głowy. Objawy typowe dla anemii z niedoboru żelaza to łamliwość włosów i paznokci, zmiany na błonie śluzowej języka, gardła, zajady w kącikach ust, wysuszenie skóry. Lekarz ocenia, co jest przyczyną niedokrwistości (utrata krwi – np. krwawienie z przewodu pokarmowego; niedobór żelaza w diecie; niedobór witaminy B12; przedwczesny rozpad krwinek – hemoliza) i w zależności od przyczyny wdraża odpowiednie leczenie. W najczęstszej anemii z niedoboru żelaza ważna jest modyfikacja diety, czyli tak zwane „zdrowe odżywianie się”. Żelazo z produktów pochodzenia roślinnego wchłania się dużo gorzej niż z produktów pochodzenia zwierzęcego, stąd ściśle wegetariańska dieta sprzyja niedoborowi żelaza. Należy jeść więcej chudego mięsa, wątroby, chudych gatunków wędlin. Jest to źródło żelaza dobrze przyswajanego przez organizm. W każdym posiłku należy uwzględnić warzywa i owoce o dużej zawartości witaminy C. Zwiększa ona znacznie wchłanianie żelaza (nawet 2 – 3-krotnie). Bogate w witaminę C są papryka czerwona, natka pietruszki, brokuły, pomidory, truskawki, czarne porzeczki i cytrusy. Należy ograniczyć picie kawy i herbaty w czasie posiłków. Zawierają one związki hamujące wchłanianie żelaza z przewodu pokarmowego. Można je pić w czasie między posiłkami. W leczeniu farmakologicznym stosuje się doustne preparaty (tabletki) dwuwartościowego żelaza. Leczenie z podawaniem żelaza trójwartościowego dożylnie przeprowadzane jest tylko w warunkach szpitalnych (wymaga stałej kontroli lekarskiej). Domięśniowo żelazo podaje się w wyjątkowych sytuacjach.

Anemia to choroba określana jako niedokrwistość. Jest to zespół różnorodnych objawów, których wspólną cechą jest obniżanie się wartości hemoglobiny oraz erytrocytów w naszej krwi.

Anemię można podzielić zasadniczo na trzy grupy. Pierwsza grupa, to niedokrwistość, która spowodowana jest znaczną utratą krwi. Można się jej nabawić przy okazji różnorodnych urazów, złamań itp., których ubocznym efektem jest właśnie utrata krwi. Objawy tej niedokrwistości zależą od ilości krwi, która została utracona. Przeważnie jednak występuje ogólna bladość skóry, czasami dochodzi do utraty przytomności, pojawiają się bóle zamostkowe, spada ciśnienie krwi, a nawet dochodzi do tachykardii.

Anemia może wiązać się również z upośledzeniem procesu wytwarzania erytrocytów (mówimy wtedy o niedokrwistości niedoborowej, hipoplastycznej, plastycznej lub dysplastycznej) lub ze skróconym czasem ich życia. Zatem anemia może wystąpić zarówno w sytuacji, gdy w naszym organizmie występuje niedobór żelaza, witaminy B12, kwasu foliowego czy miedzi. Objawami anemii wynikającej z niedoboru żelaza w organizmie są między innymi: bladość skóry, jej szorstkość, zanik brodawek, zajady, pieczenie w ustach i przełyku, ogólne osłabienie połączone ze wzmożoną łamliwością włosów oraz paznokci. Jeśli któryś z tych objawów wystąpi- najlepiej jak najszybciej skontaktować się z lekarzem by sprawdzić, czy nie dotknęła nas anemia.

Statystyki zgodnie twierdzą, iż największe prawdopodobieństwo zachorowania na anemię występuje u osób, które chorują na przykład na cukrzycę, zapalenie jelit, choroby serca, niewydolność nerek, artretyzm, lub które są zarażone wirusem HIV. Równie często dolegliwość ta towarzyszy chorobom nowotworowym. Często anemia staje się wynikiem chemio czy radioterapii, którym poddawani są chorzy na raka.

Żeby zbadać, czy chorujemy na anemię, musimy zgłosić się na odpowiednie badania krwi. Po ich przeprowadzeniu można mieć pewność zarówno co do rodzaju choroby, jak również istnieje szansa na wskazanie jej bezpośrednich przyczyn. W zależności od rodzaju anemii, inaczej będzie przebiegało jej leczenie. Jeśli anemia jest jedynie efektem ubocznym innej choroby, to należy wyleczyć tę chorobę, a anemia powinna wtedy nawet samoistnie ustąpić. Jeśli jednak nie- trzeba poddać się specjalistycznemu leczeniu, stosować odpowiednią dietę bogatą w witaminy i substancje odżywcze. Należy również stosować preparaty bogate w żelazo.

Przyczyny anemii są takie same, jak dny moczanowej. Nie­dostatek czerwonych krwinek prawdopodobnie związany jest z na­wykiem spożywania gotowanych, rafinowanych produktów, cukru, nadmiernej ilości białka pochodzenia zwierzęcego, pasteryzowa­nego mleka. We wszystkich tych produktach wapń występuje w trud­no przyswajalnej postaci, a łącząc się z kwasem moczowym tworzy nierozpuszczalne sole, co prowadzi do zmiany składu krwi.

W zimie mieliśmy za mało światła, witamin i mikroelementów, dlatego jesteśmy często w słabszej kondycji, odczuwamy zmęczenie, senność i rozdrażnienie – nazywamy to przesileniem wiosennym. Jeśli objawy te utrzymują się zbyt długo, może to oznaczać, że cierpimy na anemię, czyli niedokrwistość. Towarzyszy jej niedotlenienie narządów i tkanek organizmu spowodowane złym wytwarzaniem czerwonych krwinek lub szybkim ich rozpadem, a właśnie ich funkcją jest przenoszenie tlenu z płuc do tkanek. Komórki żyją tylko około 120 dni i dlatego, żeby ich ilość była odpowiednia, konieczna jest ich codzienna odnowa. Żeby krwinki tworzyły się prawidłowo potrzebny jest odpowiedni poziom żelaza, witaminy B12 i kwasu foliowego. W 80% przypadków powodem niedokrwistości jest mała ilość żelaza, a jego najlepszym źródłem jest mięso, z którego organizm najłatwiej wchłania ten pierwiastek. Można uzupełniać niedobory żelaza odpowiednimi preparatami, które trzeba popijać sokiem pomarańczowym, gdyż zawarta w nim witamina C zwiększa jego przyswajanie. Terapię trzeba kontynuować pół roku po ustabilizowaniu się poziomu krwi. Należy przy tym pamiętać, że z kolei nadmiar żelaza powoduje nudności i uporczywe zaparcia. Kolejnymi przyczynami niedokrwistości są zakażenia bakteryjne, stany zapalne lub nowotwory. Przyczyną niedokrwistości może być niedobór witaminy B12 (jej brak zakłóca też pracę układu nerwowego) i kwasu foliowego, co wiąże się z nadużywaniem alkoholu. Niedobór witaminy B12 może być uzupełniany spożywaniem mięsa, ryb, jaj i podrobów. Anemia może być także rezultatem chorych nerek lub niedoczynności tarczycy. Objawy anemii (osłabienie, zmęczenie, senność, bardzo blada skóra, omdlenia, duszności, zawroty głowy, szum w uszach, krwawienie z nosa) powinny nas skłonić do przeprowadzenia badania krwi.