Polski lekarz w Londynie >>> idz do: klinika strona glowna

3 lutego 2010

Radiolog – kim jest, czym się zajmuje, kiedy należy się do niego zgłosić itp.

Filed under: Radiolog — Tagi: — Polski Lekarz w Londynie @ 13:58

Radiolog jest lekarzem specjalistą, którego praca polega na obrazowaniu ciała człowieka z pomocą promieniowania rentgenowskiego, (rentgenografia, tomografia komputerowa, angiografia), pola magnetycznego (tomografia magnetycznego rezonansu jądrowego), a także ultradźwięków. Zawód lekarza radiologa można realizować w formie rezydentury, będąc zatrudnionym na podstawie umowy o pracę zawartej na czas określony z jednostką organizacyjną prowadzącą specjalizację. Ponadto może zostać zawarta umowa o pracę na czas nieokreślony lub określony okresem trwania specjalizacji z jednostką organizacyjną, która prowadzi specjalizację. Również możliwe jest prowadzenie zawodu radiologa w trakcie dziennych studiów doktoranckich prowadzonych przez uprawniony podmiot, poszerzony o program specjalizacji zajęć studiów doktoranckich, w trakcie urlopu szkoleniowego udzielanego przez pracodawcę na czas trwania specjalizacji, oraz na podstawie umowy cywilnoprawnej. Aby zostać lekarzem radiologiem należy przystąpić do postępowania kwalifikacyjnego. Lekarz składa wniosek o rozpoczęcie specjalizacji w zakresie radiologii-diagnostyki obrazowej do miejscowego Centrum Zdrowia Publicznego. Liczba miejsc na postępowanie kwalifikacyjne ustalana jest przez Ministra Zdrowia powołującego się na wniosek Konsultanta Wojewódzkiego do spraw radiologii i diagnostyki obrazowej. Postępowanie kwalifikacyjne składa się z dwóch etapów. Pierwszy to egzamin testowy z ogólnej wiedzy medycznej. Następnie kandydata czeka rozmowa kwalifikacyjna przed komisją powołaną przez właściwego wojewodę. Zawsze przewodniczy jej Konsultant Wojewódzki. Wyniki z obydwu etapów są podliczane. Na tej podstawie wywiesza się listy rankingowe lekarzy zakwalifikowanych do realizowania specjalizacji. Lekarze ci są kierowani na wolne miejsca szkoleniowe w jednostkach organizacyjnych uprawnionych do szkolenia specjalizacyjnego w dziedzinie radiologii i diagnostyki obrazowej. Lekarze ci są zapisywani na listę Ministra Zdrowia. Aby lekarz mógł przystąpić do egzaminu wymagana jest wiedza z następujących zakresów: układu oddechowego, serca i wielkich naczyń, układu kostno-mięśniowego, układu moczowo-płciowego, podstaw fizycznych i technicznych, śródpiersia, twarzoczaszki, neurologii, gruczołów dokrewnych i sutkowych, układu naczyniowego, radiologii pediatrycznej, radiologii zabiegowej, wykazu badań, onkologii oraz przede wszystkim umiejętności praktyczne, które pomogą lekarzowi o tej specjalizacji pracować w wybranym przez siebie zawodzie. Po wykonaniu stażu specjalizację można wykonywać przez okres pięciu lat. Może on być przedłużony lub skrócony przez kierownika specjalizacji. W trakcie tego okresu wymaga się od osób starających się o zdobycie zawodu radiologa o wykonanie w ciągu pięciu lat następujących staży: radiologia ogólna (2,5 roku), radiologia pediatryczna (6 miesięcy), radiologia naczyniowo- zabiegowa (5 miesięcy), radiologia onkologiczna (1 miesiąc), zakres diagnostyki MR (5 miesięcy), zakres diagnostyki chorób sutka (3 miesiące), zakres medycyny nuklearnej (1 miesiąc), dodatkowy okres jest do dyspozycji kierownika specjalizacji. Kiedy należy udać się do lekarza radiologa? Cóż, samodzielnie raczej się do takiego lekarza nie wybieramy. Jego usługi nie są bowiem dostępne dla ludzi, którzy przyjdą „z ulicy”. Żeby się do takiego lekarza dostać, potrzebne będzie nam specjalne skierowanie. Potrzebne będzie nam one wówczas, kiedy do dalszej oceny naszego stanu zdrowia są nam potrzebne badania rentgenowskie.

1 lutego 2010

Lekarz w Londynie

Lekarz w Londynie,

 

Wkładka domaciczna może być zastosowana do 5 dni po stosunku. Jej skuteczność jako antykoncepcji awaryjnej jest porównywalna ze skutecznością przy normalnym stosowaniu. Po wystąpieniu menstruacji wkładka może być pozostawiona w macicy jako zwykły środek antykoncepcyjny. Jej działanie w obu wypadkach jest takie samo: nie tylko utrudnia zapłodnienie, ale w przypadku, gdy do niego dojdzie, uniemożliwia zagnieżdżenie się zarodka, powodując jego śmierć.

 

 

Antykoncepcja (anty- + łac. conceptio „poczęcie”) – metody i techniki zapobiegające zapłodnieniu. Tą nazwą określa się także środki, które przeciwdziałają trwałemu zagnieżdżeniu się embrionu ludzkiego[1] wewnątrz macicy, czym powodują jego obumarcie.
Antykoncepcja często opisywana jest jako element szerszego zjawiska nazywanego kontrolą narodzin[2], popularyzowanego przez organizacje międzynarodowe w celu ograniczenia wzrostu liczby ludności na Ziemi[3][4][5]. W ramach kontroli urodzin, poza antykoncepcją (w tym: środki zapobiegające zagnieżdżeniu się zapłodnionej komórki jajowej), stosuje się sterylizacje, wazektomie, zastrzyki ubezpładniające i aborcje.
Żadna z dotychczas stosowanych metod nie ma 100% skuteczności działania. Jednym z ważniejszych parametrów każdej metody antykoncepcyjnej jest jej skuteczność określana wskaźnikiem Pearla. Im wskaźnik Pearla ma mniejszą wartość, tym antykoncepcja jest skuteczniejsza.
Skuteczność metod wg wskaźnika Pearla
Metoda antykoncepcyjna[6] Przy pełnym stosowaniu wszystkich zaleceń dotyczących stosowania danej metody Przy niepełnym stosowaniu wszystkich zaleceń dotyczących stosowania danej metody
Tabletki dwuskładnikowe E+P 0,1 6,0 – 8,0
Iniekcje hormonalne typu depo 0,3 0,3
Tabletki jednoskładnikowe (P, skuteczność oceniana u kobiet w okresie laktacji) 0,5 1,0
Tradycyjna wkładka domaciczna 0,6 0,8
Hormonalna wkładka domaciczna 0,1 0,1
Sterylizacja kobiet 0,2 0,4
Metoda LAM[7][8] ok. 1,0 (w pierwszych 6 miesiącach) 2,0 (w pierwszych 6 miesiącach)
Prezerwatywy męskie 2,0 15,0
Stosunek przerywany[9]. 4,0 15,0-28,0
Środki plemnikobójcze 6,0 26,0
Brak metody (współżycie bez zabezpieczenia) 85,0 85,0
Metody naturalne (podwójnego sprawdzenia objawowo-termiczna) 0,1[10] – 0,9[11] 0,19[10] – 7,5[11]

Copyright © Polski Lekarz w Londynie
Informacje zawarte na stronie znajduja sie jedynie w celach edukacyjnych. Administracja portalu nie bierze odpowiedzialnosci za ewentualne szkody, ktore moga wyniknac z ich zastosowania. Polski lekarz w Londynie: Polski lekarz w Londynie
Tooting Medical Center, Polski lekarz w Londynie