Migdałek gardłowy znajduje się w nosowej części gardła, tzw. nosogardle, jest niewidoczny przy oglądaniu gardła bez narzędzi laryngologicznych, gdyż znajduje się za podniebieniem miękkim i języczkiem do tyłu i do góry idąc po tylnej ścianie gardła.
24 marca 2010
Przerost migdałka gardłowego
Jeśli dziecko ma problemy z oddychaniem przez nos, oddycha przez usta, chodzi z otwartą buzią, przybierając „gapowaty” wyraz twarzy, mowa ma charakter nosowy oraz zdarza się mu chrapać podczas snu należy pomyśleć o przeroście migdałka gardłowego.
Komentowanie nie jest możliwe
21 marca 2010
Dzieci chore na padaczkę
Rozpoznanie padaczki wzbudza często u rodziców dzieci chorych postawy nadopiekuńcze. Jest to sytuacja niekorzystna, gdyż dziecko chore na chorobę przewlekłą powinno być przygotowane na pokonywanie większych trudności życiowych niż jego zdrowi rówieśnicy. Właściwie i wcześnie leczona padaczka nie odbiera chorym szans rozwoju. Dziecko powinno uzyskać jak najlepsze wykształcenie dostosowane do jego indywidualnych możliwości. Ograniczenie trybu życia u dzieci chorych na padaczkę zależą głównie od przebiegu choroby. Aktywność ruchowa nie jest tu przeciwwskazana, a nawet korzystna. Dzieci mogą grać w piłkę, jeździć na rowerze poza drogami publicznymi, uprawiać lekkoatletykę, a także pływać w basenie pod warunkiem zapewnienia indywidualnej, fachowej opieki. Dzieci leczone skutecznie mogą uczestniczyć w obozach i wyjazdach wakacyjnych pod warunkiem zapewnienia systematycznego przyjmowania leków i poinformowania o chorobie wychowawców.
Komentowanie nie jest możliwe
19 marca 2010
Jak zapobiegać sięganiu przez dziecko po narkotyki?
Dla dziecka trzeba znaleźć wolny czas. Jak najczęściej należy:
okazywać dziecku ciepło i czułość,
rozmawiać, nie unikać trudnych tematów,
słuchać uważnie i nie lekceważyć jego problemów,
służyć radą i być, kiedy dziecko potrzebuje wsparcia,
nie oceniać i nie porównywać z innymi,
nie wyśmiewać, nie krytykować,
nie stawiać zbyt wysokich wymagań i pomagać uwierzyć w siebie,
doceniać starania i chwalić postępy,
być przykładem i autorytetem,
uczyć podstawowych wartości, przede wszystkim przykładem, przyjaciół nie tylko słowami,
poznawać przyjaciół swojego dziecka,
zawsze wiedzieć, gdzie jest i co robi dziecko,
wyrażać zdecydowanie negatywną postawę wobec narkotyków.
Komentowanie nie jest możliwe
Gdy podejrzewa się, że dziecko przyjmuje narkotyki
Jak należy się zachować, co robić, jeśli na podstawie obserwacji zrodzi się podejrzenie, że dziecko przyjmuje narkotyki? Nie należy reagować zbyt gwałtownie. Po pierwsze – niektóre z tych sygnałów są równocześnie oznakami normalnego dorastania. Jeśli jednak są to objawy narkomanii, trzeba uważać, by nie pogorszyć sytuacji. Gniew lub użycie siły mogą spowodować zbyt duże napięcie u dziecka, zwłaszcza, jeśli niedawno przyjęło środek odurzający (takie przeżycie u dziecka pod wpływem kleju może doprowadzić do ataku serca, a po zażyciu LSD wywołać silny atak paniki).
Najlepiej najpierw wysłuchać, co dziecko ma do powiedzenia, starając się zrozumieć jego trudności i problemy. Groźby i kary przynoszą krótkotrwałe i powierzchowne rezultaty. Konieczne jest zdobycie zaufania dziecka, nawiązanie z nim lepszego kontaktu i przywrócenie nadziei. Argumenty przeciwko zażywaniu narkotyków powinny być dostosowane do wieku dziecka (np. mówienie o tym, że marihuana może spowodować raka płuc nie zwróci szczególnej uwagi nastolatka i nie zmieni raczej jego poglądu w przeciwieństwie np. do informacji, iż może ograniczyć zdolności uczenia się, czy obniżyć wyniki osiągane w sporcie).
Nie należy liczyć, że z problemem stosowania narkotyków przez dziecko można poradzić sobie samodzielnie. Optymalnym postępowaniem jest skorzystanie z pomocy specjalistów leczenia uzależnień.
Komentowanie nie jest możliwe
16 marca 2010
Jakie leki można stosować w zwalczaniu gorączki u dziecka?
U dzieci w zwalczaniu gorączki lekarze zalecają paracetamol i ibuprofen w odpowiednich dla masy ciała dawkach (nie takich jak u dorosłych!). U najmłodszych pacjentów są to zwykle leki w postaci zawiesiny lub czopków. W ulotkach dołączonych do opakowań zawarte są informacje, jaką ilość leku można podać dziecku w zależności od wagi ciała oraz jak często można podawać lek.
Nie wolno u dzieci stosować kwasu acetylosalicylowego (np. preparat Aspiryna) i metamizolu (np. Pyralgina). Kwas acetylosalicylowy (Aspiryna) i metamizol (Pyralgina) to powszechnie stosowane przez dorosłych leki przeciwbólowe i przeciwgorączkowe. Nie można ich jednak podawać pacjentom poniżej 12 roku życia, o czym informują załączone do preparatów ulotki. Nie zawsze zwracają na to uwagę rodzice. Stosowanie tych leków u dzieci, które nie ukończyły 12 roku życia, może wywołać ciężkie działania niepożądane i powikłania. Działania niepożądane zdarzają się na szczęście rzadko, jednak o możliwości ich wystąpienia należy pamiętać.
Najpoważniejszym, ale na szczęście rzadkim powikłaniem, które może wystąpić po zastosowania u małego dziecka kwasu acetylosalicylowego (Aspiryny) w czasie infekcji wirusowej jest tzw. zespół Reye’a, który wynika z niedojrzałości układu enzymów wątrobowych oraz mózgu (w zespole Reye’a dochodzi do uszkodzenia wątroby i mózgu, co może doprowadzić nawet do śmierci). Używanie kwasu acetylosalicylowego może wywołać również drgawki, obrzęk warg i języka, duszność i zaburzenia oddychania. Nie wolno go stosować u dzieci z infekcjami wirusowymi grypy i ospy wietrznej. Te choroby zwiększają ryzyko wystąpienia powikłań.
Nie należy również stosować metamizolu (Pyralginy) w zwalczaniu gorączki u dzieci. To również lek dla dorosłych. U dzieci może wywołać więcej szkód niż pożytku. Najgroźniejszym powikłaniem, jakie może wystąpić u dziecka po zastosowaniu metamizolu jest tzw. agranulocytoza (choroba krwi). W gorączce należy podawać bezpieczny dla dzieci paracetamol lub ibuprofen. Metamizol (Pyralginę) stosuje się w ostateczności, tylko z zalecenia i pod kontrolą lekarza, kiedy inne leki nie działają.
Gdy dziecko gorączkuje należy udać się po poradę do lekarza. Jeśli nie jest to możliwe od razu dla obniżenia gorączki należy podać paracetamol lub ibuprofen w odpowiedniej dla masy ciała dziecka dawce. Należy pamiętać, że stosowanie leków na własną rękę, w niewłaściwy sposób, w nieodpowiednich dawkach może doprowadzić do poważnych kłopotów ze zdrowiem.
Komentowanie nie jest możliwe
13 marca 2010
Objawy astmy
Skurcz oskrzeli, nadmiar śluzu w oskrzelach i obrzęk błony śluzowej oskrzeli ograniczają przepływ powietrza przez oskrzela co jest przyczyną napadów duszności, uczucia ściskania w klatce piersiowej, suchego, napadowego kaszlu i świszczącego oddechu. Dla choroby charakterystyczne są objawy nocne, nad ranem – duszność ze świstami budząca ze snu. W przypadku astmy alergicznej współistnieć mogą też inne objawy chorób alergicznych, jak np. alergicznego nieżytu nosa. Objawy nie zawsze są typowe, chorzy skarżą się czasem na powtarzające się napady nieefektywnego kaszlu lub duszność w czasie wysiłku.
Komentowanie nie jest możliwe
20 lutego 2010
URAZY PORODOWE
W okresie okołoporodowym najczęściej dochodzi do: złamania obojczyka (wymaga różnicowania z uszkodzeniem splotu ramiennego), złamania trzonu kości udowej, złuszczenia bliższej nasady kości ramiennej, złuszczenia dalszej nasady kości ramiennej (rzadko) oraz złuszczenia dalszej nasady kości udowej.
Urazy charakteryzują się krótkim okresem przekrwienia i szybkim odkładaniem nowej tkanki kostnej. Niekiedy po kilku dniach od złamania wyczuwalny jest palpacyjnie guz z kostniny, który czasami może być jedynym objawem przebytego złamania (wymaga różnicowania z nowotworem). Odkładanie wapnia w obrębie kostniny zewnętrznej następuje szybko, podczas gdy szczelina złamania przez długi okres czasu jest słabo uwapniona („zieje” na zdjęciach rtg).
Złamania te wymagają zazwyczaj krótkotrwałego unieruchomienia (np. złamanie kości udowej). Niekiedy unieruchomienie nie jest konieczne (np. złamanie obojczyka).
Komentowanie nie jest możliwe
13 lutego 2010
Zaburzenia ze strony przewodu pokarmowego
- rozdrażnienie z równoczesną chęcią jedzenia słodkich rzeczy,
- niedowaga lub nadwaga,
- spękane usta i biały nalot na języku,
- nieprzyjemny zapach z ust,
- zapalenie czerwieni wargowej,
- suchość w ustach i gardle,
- metaliczny smak w ustach,
- nietolerancje i alergie pokarmowe,
- wrzodziejące zapalenie jelita grubego,
- zaparcia lub biegunki,
- nieokreślone bóle brzucha,
- burczenie, przelewanie, gazy jelitowe,
- trudności w trawieniu składników pokarmowych,
- zgaga,
- swędzenie i pieczenie w okolicy odbytu, śluzowate stolce,
- żylaki odbytu,
· nadwrażliwość i nietolerancja: mleka, glutenu pszenicy i żyta.
Komentowanie nie jest możliwe
12 lutego 2010
DROŻDŻYCA JELITA GRUBEGO
Drożdżyca jelita grubego to stan nierównowagi ilościowej drobnoustrojów jelita grubego, w którym drożdżaki odgrywają rolę dominującą nad innymi mieszkańcami tego środowiska.
W normalnych warunkach drożdże Candida zajmują niewielką przestrzeń w środowisku jelita grubego, gdzie rywalizują z pozostałymi drobnoustrojami o cukry proste, którymi się odżywiają.
Zatem ilość drożdżaków w jelicie grubym zależna jest od dwóch zasadniczych czynników:
- Ilości cukrów prostych w masie kałowej
- Ogólnej ilości innych mieszkańców tego środowiska, najczęściej bakterii, które także odżywiają się cukrami prostymi i konkurują z drożdżakami o pożywienie.
Komentowanie nie jest możliwe