Kobieta w ciąży potrzebuje serdecznej uwagi i troski. Masaż jest bardzo wskazany dla zrelaksowania i usprawnienia pracy mocno obciążonego organizmu. Warto zadbać o przeciążony kręgosłup, szczególnie w odcinku krzyżowo-lędźwiowym, rozluźniając go delikatnym masażem.
Masaż (Warszawa) porusza płyny ustrojowe, poprawiając odżywianie komórek i odprowadzanie toksyn z ciała. Pomaga przy opuchliźnie kończyn, często występujących w tym stanie. Stosowana przy masażu oliwka wpływa korzystnie na skórę. Staje się bardziej elastyczna, co chroni ją przed powstawaniem rozstępów. Stan dobrego samopoczucia i relaksu utrzymuje się przez wiele dni po masażu.
Rozluźnienie ciała matki odbiera również nienarodzone dziecko.
Czas masażu (Warszawa) , to czas na oderwanie się od stresów i trosk codziennego życia, uwolnienia napięć i zanurzenia w głąb siebie. Nawiązania i pogłębienia kontaktu ze swoim nienarodzonym dzieckiem. Akceptacji swojego niezwykłego stanu.
Wiele kobiet w ciąży potwierdza skuteczność masażu, emanują one radością i dobrym samopoczuciem.
18 września 2010
Zalety masażu ciążowego
Ciąża
W okresie ciąży mogą występować dwa rodzaje cukrzycy:
przedciążowej (gdy u matki cukrzyca występowała przed zajściem w ciążę),
nabytej (gdy cukrzyca pojawia się po zapłodnieniu, występuje u ok. 3-5%).
Obie te formy mogą okazać się niebezpieczne dla płodu jak i dla matki dlatego powinna ona być jak najszybciej zdiagnozowana.
Jak rozpoznać czy pojawiła się cukrzyca?
Jednoznaczną odpowiedź udzieli wynik badania na poziom cukru we krwi. Występują jednak pewne objawy które mogą zasugerować kobiecie że jest ona chora. Należą do nich:
częste oddawanie moczu,
odczucie wzmożonego pragnienie,
zawroty głowy,
zaburzenia widzenia.
Co robić jeśli zdiagnozowano cukrzycę?
Jeśli występują powyższe objawy konieczne mogą okazać się badania i konsultacje lekarskie. Najlepiej jeśli każda kobieta planująca ciążę wcześniej zrobi badania na poziom cukru. Szczególnie narażone na wystąpienie choroby są kobiety u których w rodzinie zdarzała się ta choroba. Cukrzyca w ciąży najczęściej rozwija się w drugiej połowie ciąży. Powinno się badania robić w każdym trymetrze, a szczególnie w momencie gdy wystąpią objawy.
Kobieta w ciąży nie musi obawiać się powikłań, jednak powinna pozostawać pod stałą opieka ginekologa i diabetologa. Ginekolog przepisze matce odpowiednie lekarstwa (np. insulinę), diabetolog natomiast wybierze odpowiednią dietę aby przebieg ciąży był prawidłowy. Przed porodem natomiast pomocna może okazać się szkoła rodzenia. Położna na kursie rozwieje wątpliwości matki i odpowiednio przygotuje do porodu.
Jeśli kobieta zadbała o odpowiednią opiekę pozostaje tylko wybrać jakieś słodkie imię dla dziecka. Znaczenie imion wybranych przez matkę można znaleźć np. na wielu stronach internetowych.
6 września 2010
Grzybica pochwy
Schorzenie to, grzybica pochwy, wywoływane jest najczęściej przez drożdżaki z gatunku Candida albicans, a także Candida tropicalis, Candida kefyr, Candida guilliermondii, Candida glabrata, Candida krusei i inne, które stają się dominujące w mikroflorze pochwy. Szczególnie łatwo namnażają się one na błonach śluzowych i na wilgotnej skórze (zwłaszcza w fałdach skórnych).
Ocenia się, że grzybica sromu dotyka aż do 75% kobiet przynajmniej raz w życiu, a u blisko 40-50% ma ona charakter nawrotowy. Przyjmuje się, że ok. 40% kobiet jest nosicielkami grzybów drożdżakopodobnych z rodzaju Candida (tzw. nosicielstwo bezobjawowe). Do zakażenia grzybiczego, dochodzi najczęściej na drodze wewnętrznej – przez grzyby już bytujące w organizmie (np. w jelicie lub pochwie), które przerywają bariery obronne organizmu i wywołują stan infekcji. Większość uczonych twierdzi, że obecność grzybów drożdżopochodnych zawsze świadczy o zakażeniu i wymaga leczenia. Prawie połowę zapaleń sromu u młodych kobiet wywołują infekcje drożdżakowe, w zdecydowanej większości (85-90 %) gatunkiem Candida albicans. Kobieta odczuwać może świąd i pieczenie pochwy, bolesne współżycie, podrażnienie cewki moczowej. Typowa jest również obfita, twarogowata wydzielina pochwowa. Lekarz stwierdzić może przekrwienne zaczerwienienie i obrzęk błony śluzowej pochwy. Cechy zapalenia wykrywa się również cytologiczne i kolposkopowo.
Grzyby typu Candida mogą zostać przeniesione do sromu różnymi drogami, np.: na papierze toaletowym lub chusteczkach przy nieodpowiednim sposobie ich używania w toalecie (od odbytu w kierunku pochwy). Grzyby te znajdują się w jelitach, gdzie nie są chorobotwórcze. U niektórych kobiet znajdują w pochwie idealne środowisko (kwaśne i bogate w cukier) do wzrostu i rozmnażania. Wysoki poziom substancji cukrowych odnotowuje się w pochwie w drugiej połowie cyklu miesięcznego, w czasie ciąży, w trakcie przyjmowania środków antykoncepcyjnych i w przebiegu cukrzycy. Upławy pochodzenia grzybiczego są lepkie, gęste, białe, bez nieprzyjemnej woni.
Zapalenie cewki moczowej
Zapalenie cewki moczowej to schorzenie, które może mieć wiele przyczyn. Do najpopularniejszych z nich zaliczamy te, które wynikają ze stanu zapalnego. Zwykle spowodowane jest zakażeniem dwoinką rzeżączki lub innym wirusem- jest więc chorobą, którą przenosi się drogą płciową. Wyróżniamy dwa rodzaje zapalenia cewki moczowej: swoiste i nieswoiste. Zapalenie swoiste to inaczej zapalenie rzeżączkowe, a nieswoiste- nierzeżączkowe. Zapalenie może być również spowodowane urazem mechanicznym, lub w wyniku podrażnienia po użyciu substancji chemicznych.
Cechą charakterystyczną tej choroby jest to, iż chorzy, w trakcie oddawania moczu, skarżą się na ból i towarzyszące mu uporczywe uczucie pieczenia. Zwykle przy ujściu cewki moczowej pojawia się wtedy obrzęk i zaczerwienienie, a nawet świąd. Towarzyszy im również sącząca się ropna wydzielina. U niektórych kobiet pojawiają się dodatkowo upławy. Jednak w większości przypadków możliwe jest również przechodzenie choroby zupełnie bezobjawowo.
Schorzenie to (często mimo braku wyraźnych objawów) wymaga wizyty u lekarza i zastosowania leczenia farmakologicznego- należy przeprowadzić komplet badań, które wskażą bezpośrednią przyczynę schorzenia i najlepszą drogę do jego wyleczenia. Bardzo rzadko dochodzi do powikłań w trakcie i po leczeniu. W sporadycznych przypadkach zdarzają się u pacjentów mdłości czy wyraźny spadek samopoczucia. W trakcie leczenia należy całkowicie powstrzymać się od współżycia. Partner osoby zarażonej zapaleniem cewki moczowej również powinien poddać się odpowiednim badaniom, by wyeliminować ryzyko ponownego zakażenia.
Nieleczony stan zapalny może rozprzestrzenić się na przykład na jądra, a w przyszłości stać się nawet bezpośrednią przyczyną niepłodności.
Wcześniak
Mianem wcześniaka określa się dziecko urodzone pomiędzy 22, a 37 tygodniem ciąży. Wcześniejszy porób niż dolna granica wcześniactwa nazywany jest poronieniem, gdyż organizm dziecka jest na tyle niedojrzały, że nie może samodzielnie żyć poza organizmem matki. Poród przed 36 tygodniem ciąży stwarza 30-krotnie większe prawdopodobieństwo zgonu noworodka niż podczas porodu donoszonego. Z kolei prawdopodobieństwo to jest 200-krotne w przypadku urodzenia się noworodka przed 28 tygodniem ciąży. U wcześniaków bardzo często występują nieprawidłowości, które uniemożliwiają ich samodzielne funkcjonowanie. Noworodki takie mają problemy z masą ciała, a także ze wzrostem. Ich płuca są niedorozwinięte, co może prowadzić do niewydolności oddechowej. Narażone są także na żółtaczkę noworodkową. Ze względu na bezpieczeństwo wcześniaków, noworodki umieszcza się w inkubatorach. Mają one za zadanie wytworzyć specjalne warunki zewnętrzne, dzięki którym noworodek może przeżyć oraz rozwijać się. W inkubatorze panuje odpowiednia temperatura i wilgotność. Przedwczesne narodziny dziecka mogą być spowodowane dwoma sytuacjami. W pierwszej z nich dalsza ciąża zagraża matce lub dziecku i wtedy też lekarz sam decyduje o przyspieszeniu porodu. Zazwyczaj odbywa się to poprzez cięcie cesarskie. W drugim przypadku dziecko samo przyspiesza poród. W tej sytuacji lekarze starają się jak najdłużej utrzymać ciąże. Sprawność umysłowa i fizyczna wcześniaka może być początkowo mniejsza niż u dzieci donoszonych, ale nadal ma szanse na prawidłowy rozwój. Chociaż dzieci te zaczynają mówić i chodzić, nieco później niż ich rówieśnicy, to jednak różnice te zacierają się już po dwóch, trzech latach. Szczególną uwagę należy zwrócić na to czy wcześniak w późniejszej fazie rozwoju skupia wzrok na twarzach rodziców, uśmiecha się do nich, wodzi wzrokiem za kolorowymi przedmiotami, chwyta różne przedmioty, wydaje dźwięki oraz czy osiąga prawidłowa
Torbiel jajnika
Torbiel jajnika – to choroba która polega na występowaniu w obrębie jajnika przestrzeni otoczonej ścianką, torbiel jajnika często tworzy się z pęcherzyka jajnikowego który zamiast opuścić jajnik pozostał w nim i wypełnił się płynem. Taki torbiel może mieć nawet rozmiar kurzego jajka.
Objawy
- zaburzony cykl miesiączkowy;
- tępy i jednostajny ból podczas miesiączki w dole brzucha promieniujący do bioder;
- występujące krwawienie poza terminem miesiączki.
Diagnoza
Torbiel można rozpoznać na podstawie badania ginekologicznego, laparoskopii lub ultrasanografii.
Leczenie
W zależności od wielkości torbiela lekarz może przepisać Ci terapię hormonalną lub zlecić operacyjne usunięcie torbiela.
Uwaga! torbiel nie usunięty w porę może zniszczyć jajnik co znacznie utrudni zajście w ciążę.
Rzeżączka – tryper
Rzeżączka określana jest również jako tryper. Jest chorobą przenoszona droga płciową znana już w starożytności. Jej zdiagnozowanie jest możliwe tylko dzięki badaniu bakteriologicznemu wydzieliny chorobowej.
Bakterie chorobotwórcze (dwoinki) rozwijają się u mężczyzny na błonie śluzowej cewki moczowej, a u kobiety na śluzówce cewki moczowej lub szyjki macicy. Zakażenia drogą pozapłciową spotykane są niekiedy u dziewczynek przed okresem pokwitania, ponieważ w tym wieku wrażliwa jest również na zarazki błona śluzowa przedsionka pochwy.
Rzeżączka u mężczyzn: okres wylęgania choroby (czyli od momentu zakażenia do pierwszych objawów): od 2 do 6 dni. Pierwsze objawy: pieczenie w cewce moczowej nasilające się przy oddawaniu moczu, wyciek ropny z cewki. W przypadku ustąpienia objawów bez leczenia oznacza to, że choroba przeszła w stan przewlekły, a chory jest nadal zakażony. Powikłania występujące w przypadku nie podejmowania leczenia: zacięcie cewki moczowej, zapalenia najądrza, niepłodność, zapalenie gruczołu krokowego (prostaty), gorączka.
Rzeżączka u kobiet: okres wylęgania choroby: od 7 do 14 dni. Objawy: ropna wydzielina z dróg rodnych, pieczenie przy oddawaniu moczu, często jednak u kobiety nie ma żadnych objawów lub wyżej wymienione są przez nią nie dostrzeżone, wtedy dowiaduje się ona że jest chora od partnera którego zaraziła. Powikłania występujące w przypadku nie leczenia choroby: zapalenie jajników i jajowodów, niepłodność, zapalenie gruczołu Bartholina (objawiające się obrzękiem i bolesnością wargi sromowej).
Leczenie rzeżączki musi przebiegać pod stałą kontrolą lekarza, ten zazwyczaj przepisuje w dużych dawkach penicylinę. Jeśli będziemy rygorystycznie przestrzegali zaleceń lekarza leczenie nie będzie trwało długo i będzie w pełni skuteczne. Natomiast w przypadku zlekceważenia choroby i wystąpieniu powikłań często konieczne jest nawet leczenie szpitalne.
Zakaźność rzeżączką występuje zarówno podczas objawów oraz w okresie wylęgania choroby, ze względów epidemiologicznych szczególnie niebezpieczne są osoby, u których choroba przebiega bez wyraźnych objawów, takie przypadki czysto stwierdza się u kobiet (nawet 80% zakażeń). Od chwili podejrzenia lub stwierdzenia choroby nie wolno utrzymywać stosunków płciowych aż do czasu, gdy otrzymamy wyraźną zgodę lekarza.
Permen (lek)
Permen jest środkiem farmaceutycznym przeznaczonym dla mężczyzn mających problemy z potencją.
Podnosi sprawność seksualną Panów, przedłużają czas trwania erekcji i dzięki zawartym dwóm składniom: Tribulus terrestris i L-arginina sprzyjają powstawaniu i dojrzewaniu nowych plemników. Warto dodać, iż wszystkie substancje czynne, które zawarto w tabletkach są pochodzenia naturalnego.
Również nie zabrakło w tabletkach Permen również Żeń-szeń -a koreańskiego (czerwony), którego wyciąg jest standaryzowany na zawartość ginsenozydów. Wyciąg z żeń-szenia koreańskiego pomaga utrzymać wysoką sprawność fizyczną, zwłaszcza w okresach wzmożonej aktywności.
Producenci stworzyli ten preparat dla mężczyzn chcących przedłużyć czas trwania i „jakość” erekcji oraz z myślą o parach starających się o dziecko.
Jako, iż tabletki Permen zostały zakwalifikowane jako suplement diety, bez problemu można je nabyć w Internecie (aukcje, czy w sklepy i apteki internetowe). Sprzedawane są opakowania po 30 tabletek w cenie 40 – 50 zł.
Dokładny skład produktu:
Tribulus terrestris 250,0 mg (stand. wyciąg: 40% saponin), Żeń-szeń (Panax ginseng) 8,mg (stand. wyciąg: 27- 30% ginsenozydów), L-arginina 166,7 mg
Opryszczka narządów płciowych
Opryszczka narządów płciowych to choroba weneryczna, która przenoszona jest drogą płciową. Do zarażenia dochodzi zatem poprzez kontakt seksualny z osobą, która jest nosicielem tej choroby. Zarazić się nią można również poprzez używanie tych samych przyrządów toaletowych co osoba nią zainfekowana. Może przebiegać w sposób zupełnie bezobjawowy lub ostry. Szczególnie niebezpieczna jest dla kobiet w ciąży z racji realnego zagrożenia zakażeniem płodu i powikłaniami w jego późniejszym rozwoju.
Pierwsze objawy mogą pojawić się już kilka lub kilkanaście dni po zakażeniu. Zmiany, świadczące o tej chorobie, pojawiają się na skórze narządów płciowych i ich błonach śluzowych. Ich pojawieniu się towarzyszy zwykle swędzenie oraz pieczenie. Pojawia się również drażniące uczucie napięcia skóry. Po pewnym czasie zmiany przyjmują postać bolesnych pęcherzyków wypełnionych płynem. Pęcherzyki te z czasem pękają, wylewając zawarty w sobie płyn. Zmiany znikają- nie znika jednak wirus za nie odpowiedzialny. Choroba przechodzi jedynie w stan uśpienia. Może uaktywnić się przy okazji najzwyklejszego osłabienia organizmu czy obniżenia poziomu odporności.
Lekarz dokonuje rozpoznania opryszczki narządów płciowych zarówno na podstawie jej widocznych objawów, jak również informacji o prowadzonym życiu seksualnym. Zdobytą wiedzę potwierdza badaniem fizykalnym. W trakcie leczenia stosuje się miejscowe leki o charakterze osuszającym i odkażającym oraz doustne leki przeciwwirusowe.
By zapobiec rozprzestrzenianiu się choroby, zarażeni nią pacjenci powinni powstrzymywać się od stosunków seksualnych. Powinni również uświadomić swoich partnerów o możliwości zainfekowania, a najlepiej- namówić do wizyty u lekarza i przeprowadzenia kompletu badań.
Objawy ciąży
Do ciąży dochodzi w momencie zapłodnienia komórki jajowej – wtedy powstaje nowe życie! Organizm kobiety reaguje na to burzliwymi zmianami które poniżej opisujemy, należy jednak pamiętać, że prezentowane poniżej objawy wczesnej ciąży sugerują możliwość istnienia ciąży, a nie są jej stu procentowym dowodem
Pierwsze objawy ciąży.
1. Poranne nudności – występują od drugiego tygodnia po zapłodnieniu do ósmego;
2. Częste parcie „na mocz” – występuje od szóstego do ósmego tygodnia po zapłodnieniu;
Pozostałe objawy ciąży, które występują w pierwszym trymestrze (trymestr to pierwsze 13 tygodni od zapłodnienia):
3. u kobiet palących – niechęć do palenia papierosów;
4. zmieniona barwa błony śluzowej pochwy, rozstępy na piersiach i brzuchu w kolorze różowym i niebieskim oraz zaciemnienie obszaru wokół sutka;
5. wzmożony apetyt;
6. zaparcia;
7. zawroty głowy i łaknienie.
Oczywiście podczas całego okresu występuje amenorrhea, czyli brak miesiączki.
Proszę pamiętać, że jedyne pewne objawy ciąży to wizualizacja embrionu poprzez USG, czynność serca płodu oraz wyczuwalne ruchy płodu.