Proces starzenia odbija się w pierwszej kolejności na naszej twarzy. Rysy staja się nierównomierne, kości policzkowe przestają być tak wyraziste, a owal twarzy i powieki opadają. To sprawia, że z czasem przestajemy się rozpoznawać. Zadajemy sobie wówczas pytanie, gdzie podziały się te roześmiane oczy, których właścicielami wciąż chcemy pozostać. Chirurgia plastyczna oferuje szereg zabiegów (np.: powiększanie ust, usuwanie zmarszczek), dzięki którym efekty postępujących procesów starzenia zostaną zlikwidowane. Dysharmonia rysów twarzy, nosa, kości policzkowych lub zły zgryz, nieodpowiednia wielkość lub kształt brody – to wszystko może mieć negatywny wpływ na samopoczucie pacjentów, również młodych. Chirurgia plastyczna dzięki wiedzy, praktyce i wciąż rozwijającej się nauce przynosi rozwiązania prowadzące do uzyskania regularnych rysów twarzy. Dzięki zastosowaniu implantów możliwe są efektywne i bezpieczne dla zdrowia korekty twarzy. Dzięki nim pacjenci odzyskują harmonię i równowagę ducha na długie lata. Profesjonalne kliniki oferują przeróżne rodzaje
implantów, o wielu dostępnych rozmiarach i kształtach. Aby wybrać opcję najlepszą dla siebie skontaktuj się z zaufanym specjalistą z dziedziny chirurgii plastycznej cieszącym się dobrą opinią na rynku.
18 września 2010
Chirurgia plastyczna – twarz
18 kwietnia 2010
Kwas hialuronowy, botox, mezoterapia – 3 sposoby na zmarszczki
Medycyna estetyczna jest stosunkowo nową dziedziną, ale z roku na rok ma coraz większe znaczenie społeczne. Każdy z nas chce wyglądać piękniej, zdrowiej, młodziej promując tym samym nowoczesny styl życia. Zabiegi prowadzące w tym kierunku poprawiają samopoczucie i zwiększają naszą samoocenę.
Istnieje kilka sposobów na skuteczne usuwanie zmarszczek, może to być wykorzystanie kwasu hialuronowego – tzw. wypełniacza zmarszczek lub botoksu – delikatnie paraliżującego mięśnie twarzy, a także zabiegi mezoterapii.
Kwas hialuronowy to polisacharyd, który występuje co prawda w skórze w sposób naturalny, jednak z wiekiem jego produkcja maleje. Jest on odpowiedzialny za utrzymanie właściwego poziomu nawilżenia i jędrności skóry.,spowalniając jej starzenie się. Zmniejszenie jego zawartości skutkuje wysuszeniem skóry, pojawieniem się zmarszczek, wiotczeniem tkanek i zapadnięciem policzków.
Na szczęście naukowcy stworzyli syntetyczny kwas hialuronowy, który służy nam do wypełniania i wygładzania zmarszczek. Jest on wstrzykiwany bezpośrednio do zmarszczki powodując zwiększenie objętości tkanki skórnej, już po pierwszym zabiegu widać efekty – zmarszczki wyraźnie zmniejszają się, a skóra ulega naprawie.
Usuwanie zmarszczek za pomocą kwasu hialuronowego doskonale nadaje się do:
napięcia skóry wokół oczu,
wygładzenia fałdu nosowo-wargowego,
pozbycia się śmiechowych zmarszczek nad górną wargą, tzw „zmarszczek palacza”,
modelowania owalu twarzy, policzków, nosa i ust,
zwiększenia objętości ust,
mezoterapii.
Botox to toksyna botulinowa, sprawdzona i bezpieczna w medycynie od wielu lat. Jej działanie polega na, częściowym lub całkowitym, czasowym lekkim porażeniu pracy określonych mięśni. Znalazła ona zastosowanie w medycynie estetycznej przy korekcji mimicznych zmarszczek i bruzd na czole, a także w okolicach oczu, nosa, ust, brody i szyi. Jedną z cech Botoxu jest fakt, że działa on jedynie w obrębie tych mięśni, do których został wstrzyknięty, podczas gdy inne mięśnie funkcjonują jak dotychczas. W wyniku zabiegu przy użyciu Botoxu wyraz twarzy nie ulega zmianie przy jednoczesnym zaniku zmarszczek.
Mezoterapię stosuje się profilaktycznie w celu zmniejszenia objawów starzenia się skóry, takich jak zmarszczki i zwiotczenie skóry. Mezoterapia powoduje rewitalizację skóry stymulując jej naturalne właściwości regeneracyjne i cieszy się bardzo dużą popularnością, ponieważ śródskórne wprowadzanie substancji aktywnych gwarantuje szybkie i widoczne efekty rewitalizacyjne, co wpływa na doskonałe samopoczucie i zadowolenie pacjentów. Zabieg mezoterapii to delikatne nastrzykiwanie koktajlami z kwasem hialuronowym i witaminami oraz substancjami liftingującymi.
Źródło artykułu: Małgorzata Sas
24 lutego 2010
ŁYŻECZKI ZĘBODOŁOWE
Służą do rewizji zębodołu oraz do wygładzania ostrych brzegów kostnych po extrakcji.
Są 2 rodzaje łyżeczek: proste (do szczęki) oraz zagięte pod kątem (do żuchwy).
Ich wielkość musi być adekwatna do apexu.
DŹWIGNIE
1) Dżwignie proste.
Dźwignia Beina : jest to dźwignia tępa. Część pracująca ma kształt łyżeczki. Może być szeroka lub wąska.
Zastosowanie:
- Odseparowanie więzadła okrężnego wszystkich zębów.
- Odseparowanie korzeni zębów wielokorzeniowych.
- Usuwanie pojedyńczych korzeni wszystkich zębów.
- Usuwanie dolnych zębów mądrości, przy spełnionych warunkach – korzenie łukowato wygięte ku tyłowi, obecne zęby 6 i 7.
2) Dżwignie boczne (tylko do żuchwy).
Dźwignia Beina boczna: Część pracująca taka jak w dżwigni Beina prostej. Może być do strony prawej lub lewej.
Zastosowanie:
- Odseparowaniw więzadła okrężnego zębów dolnych.
- Usuwanie korzeni zębów dolnych.
Dźwignia boczna ostra: służy do usuwania pojedyńczych korzeni zębów wielokorzeniowych dolnych przy usuniętym jednym korzeniu i cienkiej lub nieobecnej przegrodzie międzykorzeniowej.
Korzenie muszą być wcześniej odseparowane i jeden z nich usunięty.
Dźwignię wkłada się w miejsce po usuniętym korzeniu i usuwa korzeń sąsiedni.
dżwignia tzw.” prawa” : korzeń dystalny po stronie prawej
korzeń mezjalny po stronie lewej.
dźwignia tzw. “lewa” : korzeń mezjalny po stronie prawej
korzeń dystalny po stronie lewej.
Dżwignia Wintera: Rękojeść i trzon pod kątem prostym, a część pracująca łukowato wygięta Zastosowanie j.w , ale przy zachowanej masywnej przegrodzie międzykorzeniowej.
Dźwignia Lecluso: Służy tylko do usuwania dolnych zębów mądrości przy warunkach zachowanych tak jak przy dźwigni prostej Beina.
KLESZCZE MEISNERA
Są to kleszcze nieanatomiczne. Są podwójnie wygięte (przed i za zamkiem). Ich ramiona są również wygięte. Działają na zasadzie dźwigni jednoramiennej. Kleszcze te nie różnicują się na strony
1) kleszcze wąskie – ich dzioby stykają się.służą do usuwania korzeni wszystkich zębów. Mogą być używane do usuwania siekaczy dolnych.
2) kleszcze średnie – ich dzioby mogą się stykać, ale nie muszą.Służą do usuwania zębów przednich –5-,+5+.
3) Kleszcze szerokie – Służą do usuwania zębów trzonowych.
KLESZCZE BERTENA
Są to kleszcze anatomiczne, dopasowane do przekroju szyjki zęba. Oddzielne kleszcze są dla szczęki i dla żuchwy. Inna jest też budowa kleszczy służących do usuwania korzeni (ich dzioby schodzą się) oraz całych zębów (ich dzioby nie zchodzą się).
SZCZĘKA
1) Całe zęby
a) kleszcze proste – do usuwania siekaczy kłów
b) kleszcze esowate – do usuwania przedtrzonowców (mają dzioby w kształcie litery S).
c) kleszcze do usuwania zębów trzonowych górnych po stronie lewej i prawej (mają na
jednym z dziobów trzpień który wnika między korzenie policzkowe.ich dzioby są esowate.
d) kleszcze bagnetowate (ósemkowe) – do usuwania zębów trzonowych trzecich w szczęce.
Są zagięte na zamku i przy dziobach. Nie mają trzpieni. Wprowadza się je równolegle do
Wyrostka zębodołowego.
2) korzenie zębów
a) kleszcze szerokie – mają szersze dzioby
b) kleszcze wąskie – mają węższe dzioby.
ŻUCHWA
Kleszcze dolne są zagięte na zamku. Wprowadza się je prostopadle do wyrostka
zębodołowego.
1) Całe zęby
a) grupa przednia – kleszcze do usuwania siekacz, kłów i przedtrzonowców.
Posiadają one wąskie nieschodzące się dzioby.
b) grupa trzonowców – posiadają 2 trzpienie na dziobach (wchodzą one między korzenie).
c) kleszcze poprzeczne – specjalne do usuania dolnych zębów mądrości. Mają 2 trzpienie, ale ze względu na to, że 8 są daleko w łuku wprowadza się je równolegle do części zębodołowej żuchwy.
2) korzenie zębów
Do usuwania korzeni zębów dolnych służą kleszcze szerokie lub wąskie. Nie ma podziału na strony i grupy. Wszystkie są wygięte na zamku.
OTWÓR BRÓDKOWY
Znajduje się n na wysokości drugich przedtrzonowców. Znieczulenie wykonuje się dwiema metodami.
1) metoda wewnątrzusyna
Miejsce wkłucia znajduje się na wysokości pierwszego trzonowca.
Igłe kierujemy do przodu, przyśrodkowo i do dołu.
Wkłuwamy się do otworu.
Aspirujemy !
Podajemy środek znieczulający ( cm).
2) metoda zewnątrzustna
Miejsce wkłucia – za kącikiem ust, 1 cm nad dolną krawędzią trzonu żuchwy.
Igłę kierujemy do góry.
Aspirujemy !
Podajemy środek znieczulający.
Efekt znieczulenia:
- błona śluzowa wyrostka zębodołowego do przedtrzonowców
- warga dolna.
Znieczulenie zewnątrzustne
Wykonywane wtedy gdy nie można podać środka wewnątrzustnie np. przy szczękościsku.
Metoda Cieszyńskiego ( od dołu)
Pacjent odchyla głowę maxymalnie do boku.
Wyczuwamy palcami kąt żuchwy i tylną krawędż gałezi żuchwy.
Wkłuwamy się pod kąt żuchwy ok. 1 cm od tylnej krawędzi żuchwy równolegle do palca
na głębokość 1-1,5 cm.
Aspirujemy !!!
Podajemy środek znieczulający ( 1 cm)
Metoda Jarząba (od tyłu)
Lokalizujemy kąt żuchwy i skrawek ucha. Odległość tą dzielimy na pół.
Wkłuwamy się w wyznaczone miejsce pod gałąź żuchwy na ok. 1 cm.
Aspirujemy !
Podajemy środek znieczulający.
Metoda Weissbrama:
Znieczulenie obejmuje 3 nerwy:policzkowy, językowy, zębodołowy dolny. Biegną one blisko przy wyrostku dziobiastym.
Przy maxymalnie rozwartych ustach wyznaczamy powierzchnię żującą górnych trzonowców.
Wkłuwamy się ok. 1 cm poniżej powierzchni żującej w/w zębów prostopadle do błony śluzowej
aż do oporu kostnego.
Aspirujemy !
Podajemy środek znieczulający.
OTWÓR ŻUCHWY
Otwór ten znajduje się na wewnętrznej stronie gałęzi żuchwy. Znieczulenie możemy wykonać wewnątrz- i zewnątrzustnie.
1)znieczulenie wewnątrzustne
Pacjent maxymalnie rozwiera usta.
Palcem lewej ręki lokalizujemy przednią krawędź gałezi żuchwy.
Przesuwamy palec do trójkąta zatrzonowcowego.
Igłe ustawiamy na przedtrzonowcach strony przeciwnej
Wkłuwamy się 1 cm powyzej palca w podstawę fałdu skrzydłowo-żuchwowego.
Igłę wprowadzamy do oporu kostnego (koniec jest na wysokości otworu żuchwowego).
Aspirujemy !
Podajemy 1 cm środka znieczulającego.
Wycofujemy delikatnie igłę i podajemy śródtkankowo 0,5 cm środka, aby znieczulić nerw
językowy.
Efekt znieczulenia
Po stronie podania.
- zęby dolne
- warga dolna skóra brody
- koniuszek lub ½ języka
- dno jamy ustnej
GUZ SZCZĘKI
Znajduje się na tylnej powierzchni podskroniowej. Znieczulenie wewnątrzustne.
Palcem lewej ręki lokalizujemy grzebień jarzmowo-zębodołowy.
Wkłuwamy się za grzebień w sklepieniu błony śluzowj na ok. 1-1,5 cm (żeby nie dojść do dołu skrzydłowo-podniebiennego).
Posuwamy się w kontakcie z kością równolegle do wyrostka zębodołowego.
Aspirujemy !
Podajemy 1 cm środka znieczulająego.
Efekt znieczulenia :
- nerwy zębodołowe górne tylne
- zęby trzonowe i ich ozębna
- błona śluzowa przedsionka do zębów trzonowych.