Leczenie wirusowej infekcji jest objawowe, ma na celu łagodzenie objawów, nie ma natomiast w zasadzie farmakologicznej możliwości zlikwidowania przyczyny, czyli wirusa. Z wirusem organizm poradzi sobie sam, przy nieznacznej pomocy. Infekcja wirusowa jest chorobą samoograniczającą się w czasie, wygasa sama. Doraźnie należy jednak łagodzić dolegliwości.
Stan zapalny błon śluzowych nosa wywołujący katar zazwyczaj trwa 5 – 7 dni. Przebycie kataru nie daje żadnej odporności na kolejne zachorowanie, stąd nawracające infekcje.
Katar najczęściej ma łagodny przebieg, jednak może być groźny dla noworodków i niemowląt – utrudnia oddychanie, połykanie i ssanie oraz łatwo szerzy się przez trąbkę słuchową na uszy. U starszych dzieci i dorosłych katar nieleczony może przejść w stan przewlekły, być przyczyną zapalenia zatok przynosowych, uszu lub nawet zapalenia oskrzeli i płuc.
Podczas infekcji należałoby pozostać w domu i odizolować się od otoczenia, aby nikogo nie zarazić. Przy pojawieniu się pierwszych objawów infekcji, należy odpocząć, nie przemęczać organizmu, najlepiej położyć się do łóżka na dzień lub dwa. Wskazana jest kuracja napotna, czyli przyjmowanie dużej ilości ciepłych płynów, gorąca kąpiel lub prysznic, moczenie stóp w ciepłej wodzie. Należy pić herbatę z cytryną lub miodem, sok malinowy, napary z rumianku, kwiatu lipy czy z czarnego bzu.
Środki o działaniu odkażającym i ściągającym stosowane dla łagodzenia bólu gardła to tabletki do ssania, np. Cholinex, Strepsils, Neoangin oraz płyny do płukania gardła: rumianek, szałwia. Więcej informacji o leczeniu bólu gardła w poprzednim numerze gazety oraz na stronie internetowej www.zdrowie.flink.pl (na tej stronie zawarte również informacje dotyczące innych częstych chorób).
Dla łagodzenia bólu głowy i obniżenia temperatury ciała, wskazane jest zażycie środków przeciwgorączkowych, przeciwbólowych i przeciwzapalnych takich jak kwas acetylosalicylowy (np. Aspiryna, Polopiryna S) czy paracetamol (np. Apap). Osoby z wrażliwym żołądkiem, a zwłaszcza z chorobą wrzodową, powinny ograniczyć zażywanie Aspiryny, może ona uszkadzać błonę śluzową żołądka.
Stosuje się również zwiększone dawki witaminy C oraz rutynę i wapń (Rutinoscorbin, Scorbolamid, Calcium C). Łagodzą skutki kataru i skracają czas jego trwania, wzmacniając i uszczelniając osłabione ściany naczyń krwionośnych oraz utrudniając wirusom i bakteriom przedostawanie się do wnętrza komórki.
Powszechnie stosuje się krople do nosa zmniejszające przepuszczalność naczyń, obrzęk oraz ukrwienie błony śluzowej nosa (krople zawierające ksylometazolin). Niestety, krople do nosa obkurczające błony śluzowe odnoszą tylko chwilowy skutek. Należy unikać ich zbyt częstego stosowania (nie dłużej niż 3 dni), ponieważ wysuszają błonę śluzową.
Podrażniony i zaczerwieniony nos można smarować preparatami zawierającymi wazelinę lub maścią witaminową.
Skuteczne są również inhalacje z dostępnych w aptekach bez recepty preparatów zawierających olejki eteryczne (porada farmaceuty).
Podczas kataru ważne jest odpowiednie wydmuchiwanie nosa. Należy to robić często, używając jednorazowych chusteczek. Dobrze jest wydmuchiwać najpierw jedną, a potem drugą dziurkę nosa, gdyż jednoczesne dmuchanie z obydwu otworów może doprowadzić do przemieszczenia się wydzieliny przez trąbkę słuchową do ucha środkowego i zakażenia ucha.
Nie należy bagatelizować z pozoru błahych infekcji i próbować „przechodzić” chorobę w nadziei, że minie. Należy pamiętać, że może dojść do nadkażenia bakteryjnego. Uszkodzona przez wirus śluzówka jest bardziej narażona na wniknięcie bakterii.
Osoby ze skłonnością do zapadania na zapalenia ucha środkowego i zatok przynosowych powinny skorzystać z porady lekarza już przy pierwszych oznakach kataru, aby uniknąć rozprzestrzeniania się zakażenia.
