Polski lekarz w Londynie

Artretyzm to choroba określana mianem skazy moczanowej (inną nazwą jest dna moczanowa). To jedna z chorób reumatycznych, na którą zapadają głównie osoby powyżej czterdziestego roku życia. Częściej dotyka ona kobiet niż mężczyzn. Choroba ta powoduje bardzo poważny stan, jakim jest niszczenie tkanek stawowych. W niektórych, bardzo poważnych przypadkach, może stać się nawet przyczyną śmierci. Zwykle nie leczona prowadzi do trwałego kalectwa.

Ryzyko, że zostaniemy dotknięci akurat tą chorobą, jest niezbyt duże. Jeśli nikt w naszej rodzinie nie chorował na nią, to raczej nie ma żadnego zagrożenia jej wystąpieniem. Chyba że sami będziemy zabiegać o to, by nas ona dotknęła. Jeśli bowiem będziemy nieodpowiednio się odżywiać, zbyt dużo pokarmów przyjmować (co doprowadzić może do otyłości), to wtedy ryzyko zachorowania na artretyzm znacznie wzrośnie. Choroba ta dotknąć nas może również w związku z przechodzeniem innej choroby. Towarzyszy zwykle chorobie nerek oraz krwi.

Artretyzm to inaczej mówiąc- zapalenie stawów. Istnieje bardzo wiele jego rodzajów. Żeby wiedzieć, jakie leczenie najlepsze będzie w tym konkretnym przypadku, należy przeprowadzić odpowiednie badania. Najczęściej występującymi rodzajami artretyzmu są osteoartretyzm oraz artretyzm reumatyczny. Jego głównymi objawami są przede wszystkim trudności ruchowe oraz towarzyszący im ból, który często jest tak silny, że utrudnia poruszanie się.

Artretyzm należy leczyć farmakologicznie. Stosuje się wówczas środki, których głównym zadaniem jest łagodzenie objawów towarzyszących tej chorobie. Rodzaj i częstotliwość zażywania leków zależy jednak od rodzaju choroby i stopnia jej zaawansowania. Tak czy inaczej do lekarza udać się trzeba. Na pewno poradzi nam on, jakie leczenie w naszym przypadku wybrać. Czasami wystarczy konsultacja ze zwykłym lekarzem pierwszego kontaktu. Zwykle jednak zaleca się udanie się do reumatologa.

Aby lepiej radzić sobie z chorobą i walczyć z nią- należy ćwiczyć. Im więcej będziemy się ruszać, tym lepiej dla nas. Ćwiczenia w początkowym okresie mogą powodować ból, jednak już po krótkim czasie, kształtowane w trakcie ćwiczeń mięśnie mogą sprawić, że łatwiej ból będziemy znosić, a codzienne dolegliwości staną się przez to mniej dokuczliwe. Warto również starać się, by w miarę możliwości utrzymywać ten sam poziom wagi. Nadmierna waga może stanowić zbyt duży nacisk na nasze stawy, natomiast niedowaga- może powodować osłabienie naszego organizmu.

Występują w obrębie: głowy, szyjki anatomicznej i chirurgicznej, guzka większego i mniejszego kości ramiennej oraz mogą towarzyszyć zwichnięciom stawu ramiennego.

W okresie okołoporodowym najczęściej dochodzi do: złamania obojczyka (wymaga różnicowania z uszkodzeniem splotu ramiennego), złamania trzonu kości udowej, złuszczenia bliższej nasady kości ramiennej, złuszczenia dalszej nasady kości ramiennej (rzadko) oraz złuszczenia dalszej nasady kości udowej.

Urazy charakteryzują się krótkim okresem przekrwienia i szybkim odkładaniem nowej tkanki kostnej. Niekiedy po kilku dniach od złamania wyczuwalny jest palpacyjnie guz z kostniny, który czasami może być jedynym objawem przebytego złamania (wymaga różnicowania z nowotworem). Odkładanie wapnia w obrębie kostniny zewnętrznej następuje szybko, podczas gdy szczelina złamania przez długi okres czasu jest słabo uwapniona (“zieje” na zdjęciach rtg).

Złamania te wymagają zazwyczaj krótkotrwałego unieruchomienia (np. złamanie kości udowej). Niekiedy unieruchomienie nie jest konieczne (np. złamanie obojczyka).

Lekarz w Londynie