ZŁAMANIA BLIŻSZEGO KOŃCA KOŚCI RAMIENNEJ
22 lutego 2010
Występują w obrębie: głowy, szyjki anatomicznej i chirurgicznej, guzka większego i mniejszego kości ramiennej oraz mogą towarzyszyć zwichnięciom stawu ramiennego.
Występują w obrębie: głowy, szyjki anatomicznej i chirurgicznej, guzka większego i mniejszego kości ramiennej oraz mogą towarzyszyć zwichnięciom stawu ramiennego.
W okresie okołoporodowym najczęściej dochodzi do: złamania obojczyka (wymaga różnicowania z uszkodzeniem splotu ramiennego), złamania trzonu kości udowej, złuszczenia bliższej nasady kości ramiennej, złuszczenia dalszej nasady kości ramiennej (rzadko) oraz złuszczenia dalszej nasady kości udowej.
Urazy charakteryzują się krótkim okresem przekrwienia i szybkim odkładaniem nowej tkanki kostnej. Niekiedy po kilku dniach od złamania wyczuwalny jest palpacyjnie guz z kostniny, który czasami może być jedynym objawem przebytego złamania (wymaga różnicowania z nowotworem). Odkładanie wapnia w obrębie kostniny zewnętrznej następuje szybko, podczas gdy szczelina złamania przez długi okres czasu jest słabo uwapniona (“zieje” na zdjęciach rtg).
Złamania te wymagają zazwyczaj krótkotrwałego unieruchomienia (np. złamanie kości udowej). Niekiedy unieruchomienie nie jest konieczne (np. złamanie obojczyka).
Lekarz w Londynie