Jeżeli ze względu na jednostkę chorobową istnieje taka potrzeba, można, jako drugi, wykonać masaż po kinezyterapii. Ten dodatkowy masaż po ćwiczeniach nie może jednak obciążać układu krążenia i oddechowego. Dopuszczalnymi metodami są tu: masaż segmentarny, akupresura lub drenaż limfatyczny, niezależnie od metody zastosowanej w pierwszym masażu. Jeżeli chorobie towarzyszą zmiany organiczne lub niewydolność krążeniowo-oddechowa, częstotliwość masaży należy ograniczyć do trzech, a nawet dwóch zabiegów na tydzień.

Wyróżniamy następujące rodzaje masażu leczniczego: klasyczny, limfatyczny, segmentalny, akupresorowy, erotyczny, reflaksacyjny, sportowy. Czas wykonywania takiego masażu zależy w głównej mierze od schorzenia podstawowego oraz innych współistniejących. Oczywiście znaczenie ma również fakt jak wielki obszar poddawany jest masażowi, a także czy jest to masaż ogólny, czy dotyczy konkretnej części ciała. Wpływ na długość zabiegu wywiera sam sposób jego przeprowadzania (kolejność wykonywania serii masażu) Masaż zwykle powinien trwać od godziny do 45 minut.

Działania miejscowe oraz odległe masażu leczniczego powinny wpływać na: zwiększony przepływ krwi, wytwarzanie ciepła, rozluźnianiu naczyń i mięśni, przyspieszone usuwanie produktów przemiany materii, przyspieszanie krążenia krwi w organizmie oraz uwalniane są hormony tkankowe tj.: prostaglandyny, amina, histamina. Podczas masażu masażysta ma do dyspozycji następujące techniki: rozcieranie, wyrabianie, masaż wibracyjny, roztrząsanie, głaskanie, ugniatanie, oklepywanie, wałkowanie oraz wyciskanie.

Od osoby wykonującej masaż wymaga się, aby posiadała wysoką kulturę osobista. Masażysta musi odnosić się do pacjenta troskliwie, a przede wszystkim kulturalnie. Powinien on być przygotowany, że przyjdzie mu mieć styczność z osobami w różnym wieku, narodowości, koloru skóry, warstw społecznych oraz o odmiennych poziomach kultury osobistej. Masażysta musi być osobą cierpliwą. Osoby nerwowe i bez braku podejścia do ludzi nie powinny podejmować się wykonywania tego zawodu. Masażysta przez cały zabieg musi być skupiony na swoich czynnościach. Nie może się rozpraszać, ani też mylić kolejności wykonywanych czynności. Osoba wykonująca masaż powinna przed masażem właściwie przygotować swoje główne narzędzia pracy czyli dłonie. Powinny one być osuszone, czyste bez zadrażnień z krótko obciętymi paznokciami. Masażysta w trakcie zabiegu nie może mieć na sobie zegarka, ani jakiejkolwiek biżuterii. Masażysta powinien być również odpowiednio ubrany. Jego strój musi być wygodny i nie może krępować jego ruchów. Buty muszą się stabilnie trzymać podłoża. Osoba wykonująca masaż jest zobowiązana, aby pacjent był okryty i położony na czystych prześcieradłach. Dobry masażysta powinien potrafić skoordynować swoje ruchy z oddechem. Masażysta podczas wykonywania zabiegu stoi lekko obniżając środek ciężkości ciała, kręgosłup rozluźniony, biodra wychylone.

Masaż leczniczy zaleca się między innymi w przypadkach, gdy konieczna jest u chorego rekonwalescencja Można go również stosować, jeśli u pacjenta dość słabo wygląda sprawa kondycji- wówczas można stosować zabiegi kondycyjne. Jednak masaż leczniczy to nie tylko poprawa koordynacji. To również zapobieganie odleżynom i zaburzeniom krążenia krwi i chłonki dla osób, które długotrwałe przebywają w łóżku i nie mogą się samodzielnie poruszać. To także pomoc dla pacjentów, którzy mają zaburzenia psychiczne, które przeważnie występują w nadwadze i otyłości. Masaż nie tylko potrafi złagodzić sztywność napięcia i bóle mięśni u osób zdrowych. Wykorzystuje się go jako zabieg typowo leczniczy u osób chorych, o czym często się zapomina. Jednak zarówno u chorych jaki i u zdrowych osób często jest on niezbędny, by móc prawidłowo funkcjonować na co dzień.