Nie każdy może się pochwalić idealnie białymi zębami. Niestety ich kolor często uzależniony jest genetycznie. Zęby mogą również ściemnieć pod wpływem wina, kawy, mocnej herbaty, ciemnych gazowanych napoi, antybiotyków i starzenia się.
Są jednak metody na rozjaśnienie zębów. Która kobieta nie marzy o pięknym, białym uśmiechu? Gdy pokażesz innym swój uśmiech wysyłasz do nich jasny komunikat, że jesteś osobą, która dba o siebie. Każde zęby da się rozjaśnić, ale nie każde od razu uzyskają śnieżną biel. Najłatwiej rozjaśnić żółte zęby.

Metody rozjaśniania zębów:

-Pasty wybielające
Pasty wybielające usuwają tylko zewnętrzny nalot i nie poradzą sobie z trwałymi odbarwieniami.

-Brite Smile
Jest to zabieg, który wykonuje się od niedawna w polskich gabinetach. Brite Smile to połączenie tlenowego żelu dentystycznego ze światłem ultrafioletowym. Żel nakładany jest na płytkę i poddawany napromieniowaniu. Wystarczą trzy zabiegi po 20 minut.

-Szyny wybielające
Zabieg wybielania wykonuje dentysta po uprzednim wyleczeniu wszystkich zębów i uzupełnieniu ubytków. Do wybielania używa się nadtlenku mocznika w stężeniu 10-15 %. Tą metodę mogą zastosować tylko osoby dorosłe. Dentysta wykonuje gipsowy model zębów i formuje miękką, winylową, przezroczystą szynę. Zabierzesz ją do domu, do dłuższej przymiarki. Jeśli wszystko dobrze pasuje, podczas następnej wizyty lekarz da ci specjalny żel wybielający, którym należy wypełnić szynę i założyć, najlepiej na noc.

-Paski wybielające
Cienkie paski pokryte specjalnym żelem wybielającym przykleja się na zęby na określony na opakowaniu czas kilka razy dziennie. Żel uwalnia aktywny tlen, który dociera do przebarwień i usuwa je. Paski stosuje się zazwyczaj około tygodnia, ponieważ jednorazowe użycie nie daje spodziewanych efektów. Biel zębów przy odpowiedniej higienie jamy ustnej utrzymuje się przez kilka miesięcy.

Teraz już wiesz jak wybielić swoje zęby!

Wady zgryzu
Do leczenia wad zgryzu stosuje się między innymi aparaty ortodontyczne. Niestety, wiele młodych osób wstydzi się nosić takich aparatów. Musicie pamiętać, że im wcześniej zaczniecie leczyć wadę tym szybciej przestaniecie nosić aparat. Poza tym na rynku dostępne są już przeźroczyste aparaty dla tych, którzy nie mogą znieść tych zwykłych. Mitem jest, że prostować zęby mogą tylko osoby do 20. roku życia. Teraz można leczyć wadę zgryzu w każdym wieku. Wady mogą być wrodzone. Większość jednak nabywamy w dzieciństwie. Przyczynami mogą być: oddychanie ustami, nieprawidłowo wykonane smoczki lub próchnica.
O to, aby żeby były proste należy dbać od samego początku. Wiele rodziców zaniedbuje uzębienie dziecka uważając, że mleczaki przecież i tak wypadną. Dbajmy, więc o zęby naszych dzieci już w wieku 3 lat. Niestety nie wielu zdaje sobie sprawę, że bardzo krzywy zgryz może przysporzyć dziecku w szkole lub przedszkolu wiele przykrości związanych z wyśmiewaniem się rówieśników.

Typy aparatów:

1. Ruchomy
Ruchome aparaty ortodontyczne noszą dzieci, którym nie wyrosły jeszcze wszystkie stałe zęby, czyli w wieku od 4 do 11 lat. Aparat tworzy akrylowa płytka i druciane pętle. Możliwości takiego aparatu są ograniczone, bo powala on jedynie korygować lekkie wychylenia się zębów. Aparat nosi się tylko przez kilka godzin dziennie, według zaleceń lekarza.

2. Stały
Stały aparat ortodontyczny można założyć dopiero, gdy wszystkie zęby są już stałe. Aparat tworzą zamki i pierścienie przyklejane klejem do szkliwa. Na to nakładany jest drut. Osoby noszące tego typu aparaty muszą szczególnie dbać o higienę jamy ustnej. Za aparatem często zbierają się resztki jedzenia. Należy używać specjalnych szczoteczek, płynów do płukania i nici dentystycznych.

Ból zęba nie należy do przyjemności – wręcz przeciwnie. Jest to jeden z najbardziej uprzykrzających życie bólów jakie istnieją. Oczywiście najprostszym sposobem aby uniknąć bólu zęba jest jego zapobieganie. Niestety nie zawsze się to udaje. Co zatem zrobić jak ząb zaczyna boleć? Jak uśmierzyć ten nieznośny ból?

Rzeczy, których potrzebujesz:
stopień trudności: umiarkowane
Aspiryna
Ibuprofen
Wacik
Dentysta
Szczoteczka do zębów

krok
1

Nagły ból zęba możesz uśmierzyć za pomocą aspiryny. Rozpuść aspirynę na łyżeczce a następnie przełóż na mały wacik i przyłóż do bolącego zęba. Trzymaj tak przez 5-10 minut.
krok
2

Jeśli ból zęba spowodowany jest wypadnięciem plomby lub ubytkiem wypełnij dziurkę woskiem ortodontycznym (wosk ortodontyczny kupisz w aptekach i np. na Allegro). Wosk ten zapobiegnie bólowi wywołanemu przez zimną wodę, jedzenie itp. Trzymaj go tak długo aż udasz się do dentysty na trwałe wypełnienie ubytku. Zanim zabezpieczysz ubytek woskiem dokładnie umyj zęby i wypłucz buzię.
krok
3

Ból zęba uśmierza również szałwia. Zalej kilka torebek szałwii wrzątkiem. Po ostygnięciu płucz nim usta.
krok
4

Jeśli masz olejek goździkowy możesz go wykorzystać do walki z bólem zęba. Należy nasączyć nim wacik i przyłożyć do bolącego zęba na 15 min. Jeśli nie masz olejku – zmiażdż goździk i nałóż go na zęba.
krok
5

Do dziurki w zębie nałóż trochę soli. Ból powinien troszkę zelżeć.
krok
6

Jeśli ząb boli, przyłóż do niego wacik nasączony w alkoholu.
krok
7

Zmieszaj ze sobą kit pszczeli ze spirytusem (proporcje 1:5) i przelej do buteleczki. Codziennie wstrząsaj. Po 2 tygodniach preparat będzie gotowy. Nanieś niewielką ilość roztworu na wacik i przyłóż do bolącego zęba na 15 min.

Zapalenie dziąseł to nic innego jak choroba infekcyjna dziąseł. To dość poważna dolegliwość, ponieważ jeśli nie zostanie wyleczona, to może doprowadzić nawet do zapalenia przyzębia. Na szczęście jest to jedna z najłatwiej dających się wyleczyć dolegliwości, które dotykają naszą jamę ustną i zęby. Jej bezpośrednią przyczyną jest płytka nazębna- czyli lepka, miękka i bezbarwna warstwa składająca się z bakterii, która ustawicznie tworzy się na naszych zębach.

Płytka nazębna, która co jakiś czas się zbiera na naszych zębach, usuwana jest poprzez codzienne mycie i szczotkowanie zębów. Jeśli tak się nie dzieje- zaczyna ona wytwarzać toksyny, które zaczynają drażnić tkankę naszych dziąseł. Tak powstaje zapalenie dziąsła. Na tym etapie rozwoju choroby można jeszcze coś zaradzić, a nawet całkowicie pozbyć się tej dolegliwości. Jeśli jednak nie zainterweniujemy w porę, może dojść do zapalenia przyzębia, a w konsekwencji do uszkodzenia zębów oraz szczęki i żuchwy.

Objawy, które towarzyszą zapaleniu dziąseł to przede wszystkim zaczerwienienie oraz obrzęk. Poza tym pojawiają się symptomy takie jak bolesność uciskowa dziąseł, krwawienie w trakcie szczotkowania zębów. Może również dochodzić do cofania się dziąseł, a przez to do odsłonięcia szyjek zębowych. Towarzyszyć temu może również nieprzyjemny zapach z jamy ustnej oraz wrażenie nieprzyjemnego smaku.

Żeby zapobiegać tym i podobnym schorzeniom należy odpowiednio dbać o naszą jamę ustną i znajdujące się w niej zęby. Co jakiś czas zaleca się oczyszczanie zębów u specjalisty- dentysta bez problemu będzie mógł usunąć kamień nazębny. Również samodzielnie możemy dbać o to, by zagrożenie wystąpienia zapalenia dziąseł zredukować do minimum. Wystarczy dokładnie czyścić zęby po każdym posiłku oraz stosować zalecane przez stomatologów nici dentystyczne. Jeśli już pojawi się zapalenie, to można płukać jamę ustną specjalnym płynem. Można również stosować sprawdzone domowe sposoby na łagodzenie bólu, który towarzyszy stanom zapalnym. Można na przykład płukać jamę ustną różnorodnymi naparami. Odpowiednie w takiej sytuacji będą napary z szałwi, kory dębowej czy rumianku. Stosować można ponadto preparaty do smarowania, powstałe na bazie arniki. Jeśli to nie pomoże- należy koniecznie udać się do lekarza i podjąć specjalistyczne leczenie. Nauczmy się dbać o stan naszych zębów i dziąseł.

Choroby przyzębia są procesami o charakterze przewlekłym, trwają miesiącami, latami a nawet przez dziesiątki lat. Charakterystyczne objawy pojawiają się początkowo tylko w określonych miejscach a ich nasilenie jest niewielkie.

Łatwo można się do nich przyzwyczaić, uznać je za coś normalnego.

Objawy:

Objawami tego stanu zapalnego jest obrzęk, skłonność do krwawień i wrażliwość dziąseł. Subiektywne zmniejszenie objawu krwawienia związane z omijaniem chorych miejsc podczas szczotkowania jest bardzo złudne, gdyż nie usuwa przyczyny zaistnienia choroby.

Zapalenie przyzębia jest następstwem zapalenia dziąseł. Nie wyjaśniono dotąd wszystkich przyczyn przyzębicy, do jej powstania przyczynia się jednak na pewno brak higieny jamy ustnej i błędy popełniane w leczeniu stomatologicznym. Brak fachowej porady i właściwego leczenia na tym etapie, tolerowanie zapalenia dziąseł może doprowadzić z czasem do przeniesienia się procesu chorobowego w głąb do kości, której zanik jest przyczyną rozchwiania i groźby utraty zębów.

Możliwe następstwa:

Nie leczone zapalenie przyzębia może czasem prowadzić do ostrych, bolesnych epizodów, lub niekiedy do wysunięcia się zęba. Wcześniej może się manifestować jako ostry ropień przyzębny lub zapalenie miazgi. Może także wystąpić martwica miazgi. Chociaż powyższe zmiany nie wykluczają leczenia, są zwykle wskaźnikiem głębokich zmian chorobowych i usunięcie zęba może stać się zabiegiem nieuniknionym.

Najczęstszą przyczyną skłaniającą pacjentów z powikłaną próchnicą do wizyty w gabinecie stomatologicznym jest ból zęba. Początkowo może to być zwiększona reakcja na zimno lub ciepło, w późniejszej fazie pojawia się ból samoistny i bolesność przy nagryzaniu.

Jeżeli proces próchnicowy postępuje, zostaje zaatakowana warstwa leżąca poniżej czyli zębina. Pod wpływem dalej toczącego się procesu, zębina ulega zmiękczeniu, ubytek staje się coraz większy, ząb zaczyna reagować na bodźce np. zimne powietrze, słodkie pokarmy. Dochodzi do zapalenia miazgi, które na tym etapie można jeszcze odwrócić.
Dalszy nieleczony postęp choroby prowadzi do zapalenia nieodwracalnego miazgi, która obumiera, a toksyny bakteryjne przechodzą przez wierzchołek zęba i atakują kość otaczającą korzeń. Dochodzi do zapalenia tkanek okołowierzchołkowych. Czasem jednak procesy chorobowe w miazdze i ozębnej przebiegają bezobjawowo i mogą być wykryte wyłącznie podczas badania stomatologicznego i potwierdzone badaniem Rtg.

Przyczyny zapaleń miazgi to najczęściej:

głębokie, nieleczone ubytki próchnicowe,
nieszczelne wypełnienia lub wielokrotne zabiegi przeprowadzane na tym samym zębie,
uraz, złamanie, pęknięcie lub przeciążenie zęba,
powikłanie podczas leczenia zachowawczego lub protetycznego (szlifowanie zęba).
Zaniechanie leczenia prowadzi do silnych objawów bólowych oraz tworzenia sie zmian zapalnych w tkankach otaczających ząb: ozębnej oraz kości wyrostka zębodołowego. W przypadku nieodwracalnego zapalenia miazgi zęba konieczne jest leczenie kanałowe (endodontyczne). Polega ono na dokładnym usunięciu zainfekowanej lub nieodwracalnie zmienionej zapalenie miazgi, a następnie szczelnym wypełnieniu oczyszczonych kanałów odpowiednim materiałem.

Leczenie przeprowadzane jest w kilku etapach:

usunięcie miazgi z komory zęba i kanałów korzeniowych,
pomiar długości kanałów,
chemiczno-mechaniczne opracowanie kanałów, za pomocą odpowiednich płynów oraz narzędzi ręcznych i maszynowych,
szczelne wypełnienie oczyszczonych kanałów.

Płytka nazębna to miękka, lepka, bezbarwna warstwa bakterii (fachowo określana mianem filmu bakteryjnego), która bezustannie tworzy się na zębach i dziąsłach

.

Przyczyny
Kamień nazębny nagromadzony powyżej i przede wszystkim poniżej brzegu dziąseł;
stres;
zgrzytanie zębami z powodu wystających plomb, źle dopasowanych protez zębowych, jak również wywołane napięciem psychicznym;
niedobór witamin;
cukrzyca,
zaawansowane choroby wątroby przebiegające z jej niewydolnością;
uczulenia;
przestrojenie hormonalne związane z dojrzewaniem płciowym lub występujące w okresie przekwitania, stosowanie pigułki antykoncepcyjnej, uboczne działanie niektórych leków przeciwpadaczkowych;
zatrudnienie w przemyśle przetwórstwa ołowiu jest dodatkowo przyczyną czarnego zabarwienia brzegów dziąseł.
Jeżeli płytka nie jest usuwana codziennym szczotkowaniem i nitkowaniem zębów, wytwarza ona toksyny (trucizny), które mogą drażnić tkankę dziąseł, wywołując właśnie ich zapalenie. Uszkodzenia na tym wczesnym etapie choroby dziąseł są jeszcze odwracalne, gdyż tkanka kostna i łączna, które podtrzymują zęby w miejscu nie są jeszcze zajęte procesem chorobowym.

Zdrowe dziąsła mają bladoróżowy kolor, w całości wypełniają przestrzenie między zębami i nie reagują krwawieniem na dotyk. W wypadku zapalenia dziąseł są one zaczerwienione, obrzęknięte i łatwo krwawią. Jeżeli zapalenie będzie postępować dalej, to może dojść do kości i nawet powoli doprowadzić do jej zaniku. Zapalenie przyzębia może się rozwinąć bez widocznych oznak.

Mogą to być:

nieświeży oddech
zmiany ustawienia zębów
„wydłużanie się” zębów i ich rozchwianie
okazjonalny ból

Wyróżniamy:

- ropień podprzeponowy – występuje jako powikłanie stanów zapalnych jamy brzusznej, toczących się w okolicach przepony, np. jako powikłanie ropnia wątroby, perforacji wrzodu żołądka czy zapalenia wyrostka.

- ropnie wątrobowe – zwykle mnogie, pojedyncze ropnie zazwyczaj powstają w prawym płacie wątroby.

- ropień płuc – to w dzisiejszych czasach rzadka choroba układu oddechowego, spowodowana zejściem zapalenia płuc, zaaspirowaniem ciała obcego lub rakiem płuc.

- ropień języka – ropa w tkankach głębokich języka, pojawiająca się częściej u kobiet, niż u mężczyzn. Może być spowodowany zranieniem i zapaleniem języka, zropiałą torbielą dna jamy ustnej lub zropiałą torbielą środkową szyi, zapaleniem migdałka językowego, cukrzycą, awitaminozą, grzybicą.

- ropień okołowierzchołkowy – czyli zapalenie toczące się w zębie, w tkankach okołowierzchołkowych, pierwsza faza ostrego ropnego zapalenia tkanek okołowierzchołkowych. Objawia się ciągłym, silnym, puslującym bólem przy uciskaniu zęba oraz bólem samoistnym przy przyjęciu poziomego położenia ciała.

- ropień podokostnowy – zapalenie toczące się w tkankach okołowierzchołkowych zęba. Objawia się bardzo silnym bólem okolicy zęba przyczynowego, który promieniuje na zęby sąsiadujące. Czasami bóle dotyczą połowy lub całej twarzy, a nawet całej głowy.

- ropień podśluzówkowy – zapalenie toczące się w tkankach okołowierzchołkowych zęba, zejście ropnia podokostnowego, ostatnia faza ostrego ropnego zapalenia tkanek okołowierzchołkowych, powstający w efekcie przebicia się wysięku ropnego przez tkankę kostną i okostną szczęki lub żuchwy, aż do przebicia błony śluzowąej jamy ustnej.

- ropień mózgu – wywołany zapaleniem i zbieraniem się zakażonego materiału pochodzącego z ropnia podśluzówkowego oraz z infekcji zatok, infekcji uszu, infekcji wyrostka sutkowatego, infekcji narządów wewnętrznych, urazów głowy albo w wyniku powikłań zabiegu chirurgicznego, a także może być spowodowany wrodzoną wadą serca ( u małych dzieci).

- ropień Brodiego – to postać pierwotnie przewlekłego zapalenia kości, spotykany u większych dzieci i osób dorosłych. Powstaje w przynasadach kości długich, w stawie kolanowym i skokowo-goleniowym.

- zapalenie wyrostka sutkowatego – to powikłanie przewlekłego lub ostrego zapalenia ucha środkowego, polega na zapaleniu komórek powietrznych wyrostka sutkowatego z zapaleniem kości lub szpiku w kości obejmującej wyrostek.
ień

Zapalenie przyzębia jest następstwem zapalenia dziąseł. Nie wyjaśniono dotąd wszystkich przyczyn przyzębicy, do jej powstania przyczynia się jednak na pewno brak higieny jamy ustnej i błędy popełniane w leczeniu stomatologicznym. Przyczyną ostrego ropnego zapalenia przyzębia jest zakażenie wywołane brakiem higieny jamy ustnej.

Parodontoza powstaje w wyniku długotrwałego procesu zapalnego wywołanego przez drobnoustroje chorobotwórcze, które w naturalny sposób gromadzą się w miejscu zetknięcia dziąseł z zębami. Osad (zwany fachowo płytką nazębną) zawiera przede wszystkim florę bakteryjną i resztki pokarmu. Jeżeli nie jest regularnie usuwany, szybko zmienia się w kamień nazębny. Kamień najpierw twardnieje (mineralizuje się) przy krawędzi dziąsła, a później ?schodzi? coraz bliżej korzenia, wbijając się pod tkankę miękką. Nieustannie drażni dziąsła, powodując obrzęk i ból. Z czasem coraz bardziej uciska miękką tkankę dziąsła, a ona obkurcza się, cofając przed kamieniem. Jeżeli ten proces nie zostanie w porę zahamowany, tkanki mocujące zęby w kości szczęki (tj. ozębna wraz z więzadłami przyzębnymi i kością wyrostka zębodołowego) ulegną uszkodzeniu, a potem zniszczeniu. Odsłonią się szyjki zębowe (ten etap łatwo rozpoznać, ponieważ odkryte szyjki są bardzo wrażliwe na zmiany temperatury, a także na słodkie albo kwaśne pokarmy). Zęby są wtedy dość luźno osadzone w szczęce i mogą wypadać.

Ryzyko zachorowania

Zaniedbanie pielęgnacji zębów powoduje wzrost ryzyka zachorowania.

Zapobieganie

Systematyczna właściwa pielęgnacja zębów.

Lekarz stomatolog koniecznie powinien systematycznie usuwać kamień nazębny znajdujący się zarówno powyżej, jak i poniżej brzegu dziąseł, ponieważ sprzyja on powstawaniu chorób przyzębia. Usuwanie kamienia nazębnego za pomocą urządzeń ultradźwiękowych lub manualnie powinno być wykonywane w czasie każdej wizyty u stomatologa. Niestety, postępowanie takie nie stanowi jak dotąd reguły.

Po usunięciu kamienia dokonuje się wypolerowania szkliwa za pomocą pasty czyszczącej i obrotowych szczoteczek lub gumek.

Zabieg taki umożliwia usunięcie przebarwień wywołanych piciem herbaty lub paleniem tytoniu.

Możliwe następstwa i powikłania:

Zapalenie przyzębia i przyzębica;Występuje zanik kości w obrębie łuków szczękowych, rozchwianie się i wypadanie zębów.
Ostre ropne zapalenie przyzębia;Ogólnie złe samopoczucie.

Kiedy do lekarza?

Gdy występują krwawienia z dziąseł; przy tworzeniu się kieszonek dziąsłowych; gdy obecna jest ropna wydzielina, w razie cuchnięcia z ust; przy ciągnących bólach zębów, gdy zęby są wrażliwe na nagryzanie, przy bólach w obrębie dziąseł i błony śluzowej jamy ustnej.

Próchnica – rozkład tkanki zębowej z powstawaniem ubytków. W utworzonej jamie dochodzi do zakażenia miazgi zęba. Infekcja taka doprowadza do uszkodzenia naczyń krwionośnych i zębów i prowadzi do śmierci zęba. Powód próchnicy to kwasy powstające w wyniku działania bakterii w płytce nazębnej.

Zniszczona struktura zęba nie regeneruje się, jednak leczenie może powstrzymać postępującą próchnicę. Celem leczenia jest zachowanie zęba i zapobieżenie powikłaniom.

Wypełnianie zębów polega na usunięciu uszkodzonych tkanek zęba i umieszczenie w ich miejsce materiału przeznaczonego do odbudowy zębów. Najczęściej stosowane materiały to amalgamat srebra, glass-ionomery i różne kompozyty.

W przypadkach bardzo zaawansowanego procesu próchnicowego dochodzi do zakażenia tkanek miękkich znajdujących się w zębie. Wówczas zachodzi konieczność leczenia kanałowego.