Aquamid jest nowym wyrobem medycznym dla medycyny estetycznej. Korekcja estetyczna, która nie zanika. Korekcja, która nie wymaga zabiegu chirurgicznego i daje natychmiastowy efekt. Aquamid jest przeźroczystym żelem składającym się z 97,5% wody oraz 2,5% poliakrylamidu. Materiał ten jest bezpieczny i od wielu lat jest stosowany do produkcji elastycznych soczewek kontaktowych. W ciągu ostatnich kilku lat Aquamid został dokładnie przebadany pod względem możliwości korekcji tkanek miękkich. Badania kliniczne przeprowadzone w Europie potwierdzają jego bezpieczeństwo. Produkt posiada europejski znak bezpieczeństwa CE 0543 oraz został zgłoszony do polskiego Rejestru Wyrobów Medycznych.

Aquamid? jest unikatowym preparatem żelowym wstrzykiwanym podskórnie, przy pomocy cienkiej igły, powodującym natychmiastowy rezultat w postaci żądanego przez pacjenta kształtu.

Tuż po podaniu żelu lekarz delikatnie kształtuje miejsce wstrzyknięcia, tak by zarys nastrzykiwanej części twarzy był zgodny z oczekiwaniami pacjenta. Obserwując zabieg z użyciem żelu Aquamid? ma się wrażenie, że kształt ust, brody czy kości policzkowych pacjenta jest formowany niczym w pracowni rzeźbiarskiej.

Żel Aquamid? nie jest wyczuwalny, mimo że nie jest wchłaniany przez organizm. Oznacza to, że nie trzeba powtarzać zabiegu po kilku miesiącach. Preparat przez cały czas pozostaje w miejscu wstrzyknięcia, co jest jego unikatową cechą.

Zabieg z zastosowaniem żelu Aquamid? nie wymaga hospitalizacji ani znieczulenia ogólnego. W większości przypadków nie stosuje się nawet znieczulenia miejscowego. Bardzo cienka igła sprawia, że dyskomfort odczuwany przez pacjenta podczas podawania żelu jest minimalny.

Tuż po zabiegu miejsce korekcji może być miękkie i lekko opuchnięte, jednak wszystkie objawy ustępują po jednym-dwóch dniach. Można od razu powrócić do pełnej aktywności, jednak przez pierwsze dwa, trzy tygodnie od zabiegu zaleca się unikanie światła słonecznego.

Żel Aquamid? znajduje zastosowanie w zabiegach:
- powiększania ust
- korekcji zmarszczek i bruzd
- korekcji kości policzkowych
- korekcji brody
- wygładzania blizn potrądzikowych
- korekcji innych defektów.

Blizna powstająca w procesie gojenia to tkanka łączna, która zastępuje tkankę uszkodzoną przez uraz lub chorobę. Proces tworzenia się blizny jest częścią normalnego procesu gojenia się rany, w którym uszkodzona skóra właściwa zostaje zastąpiona nową, dobrze unaczynioną, tkanką ziarninującą (porastającą), z licznymi najpierw ułożonymi przypadkowo, potem już w sposób uporządkowany włóknami kolagenu. Blizna powstaje w miejscu zranienia lub innego uszkodzenia skóry. Wyróżnia się kilka typów blizn, typy blizny zależą od różnych czynników.

W jaki sposób usunąć blizny?

Znane jest wiele sposobów usuwania blizn. Skutek leczenia uwarunkowany jest przez wiele czynników takich jak rodzaj rany, jej rozmiar, głębokość, część ciała, na której powstała oraz okres, jaki dzieli jej zaistnienie od rozpoczęcia leczenia. Przez rok, kiedy blizna dojrzewa, można próbować wpływać na jej przyszły wygląd. Fibroblasty czyli komórki produkujące kolagen w skórze pobudzone poprzez dostarczenie kolagenu z zewnątrz powodują znaczące uporządkowanie włókien kolagenowych. Blizny stają się wtedy znacznie wygładzone. Stosowane są też techniki chirurgiczne. Operacja plastyczna polega zazwyczaj na wycięciu blizny i wszyciu w to miejsce przeszczepu skóry w celu uzyskania gładkiej, równej blizny, kosmetycznie lepszej od poprzedniej. Nowoczesną metodą leczenia blizn jest stosowanie ekspanderów, czyli rozciągaczy tkankowych, dzięki którym można uzyskać pewien nadmiar zdrowej skóry potrzebny do przemieszczenia w miejsce blizny. Dość szeroko stosuje się opatrunki z żelu silikonowego. Leczenie blizn polega też na masażu i uciskaniu opuszką palca kilkakrotnie w ciągu dnia.

Wyniki testów wskazują że Aktywny Kolagen Naturalny Inventia jest niezwykle pomocny w walce z bliznami.

Niestety procesu starzenia się skóry nie można zatrzymać, ale można go opóźnić stosując odpowiednie kosmetyki. Wraz z wiekiem skóra traci swoją jędrność i pokrywa się siatką zmarszczek i bruzd. Na powstawanie zmarszczek oprócz czynników genetycznych oraz wieku mają również wpływ czynniki zewnętrzne takie jak: palenie papierosów, używanie alkoholu, nieodpowiednia pielęgnacja i niedostateczna ochrona przed promieniami UV.

Jak zapobiegać powstawaniu zmarszczek?
-Przede wszystkim zrezygnuj z picia alkoholu i z palenia papierosów.
-Staraj się nie eksponować skóry na słońce w lecie w godzinach od 11-16.
-Używaj kremów z filtrami przeciwsłonecznymi nawet w zimie.
-Raz w tygodniu wykonuj peeling twarzy i ciała. Jeśli masz wrażliwą skórę wykonuj go raz na miesiąc.
-Nie zapominaj o dokładnym demakijażu twarzy przed położeniem się do łóżka.
-Dwa razy dziennie nakładaj krem nawilżający.
-Raz na dwa tygodnie nałóż na skórę maseczkę nawilżająca, albo gruba warstwę kremu. Po 15 minutach zetrzyj resztkę preparatu wacikiem lub chusteczką.
-Stosuj pudry i podkłady rozświetlające, dzięki którym zmarszczki optycznie się zmniejszą.
-Raz na jakiś czas stosuj preparaty liftingujące o bardzo silnym działaniu wygładzającym, np. serum lub ampułki liftingujące.
-Dostosuj krem do warunków pogodowych, lekki na ciepłe dni, półtłusty na mróz.
-Stosuj kremy pod oczy mające działanie rozjaśniające i przeciwzmarszczkowe. Pamiętaj aby przy nakładaniu preparatu nie naciągać skóry, bo wtedy właśnie pojawiają się zmarszczki wokół oczu. Krem wklepuj delikatnie opuszkami palców.

Polecam również stosowanie preparatów zawierających kolagen i elastynę, które wypychają zmarszczki od wewnątrz wnikając głęboko w skórę.

Specjalistyczne metody walki ze zmarszczkami:
-Botox (300-700zł)
-Mikrodermabrazja (150-200zł)
-Laser (700-800zł)
-Mezoterapia (200-400zł)
-Peeling chemiczny (150-200zł)
-Kolagen (150-500zł)

OTWÓR PODOCZODOŁOWY

Otwór ten znajduje się 8 mm poniżej dolnej krawędzi oczodołu i przyśrodkowo od linii źrenicznej.

Znieczulenie wykonuje się zewnątrz – i wewnątrzustnie.

1)       metoda zewnątrzustna

Przed wkłuciem należy zdezynfekować i odtłuścić skórę (benzyna+spirytus).

Palec lewej ręki układamy na dolnej krawędzi oczodołu celem ochrony zawartości.

Wkłuwamy się prostopadle do szczęki ok. 1 cm do boku od skrzydełka nosa.

Podajemy 2-3 kreski leku śródtkankowo.

Zmieniamy kierunek igły – ustawiamy ją do góry, do boku i do tyłu.

Posuwamy się igłą po przedniej powierzchni trzonu szczęki (cały czas w kontakcie z kością)  dochodząc do otworu podoczodołowego.

Aspirujemy !

Podajemy 1 cm środka znieczulającego.

2)       metoda wewnątrzustna

Palec lewej ręki układamy na dolnej krawędzi oczodołu (ochrona zawartości).

Wkłuwamy się w sklepieniu przedsionka między siekaczem przyśrodkowym i bocznym.

Posuwamy się igłą po przedniej powierzchni trzonu szczeki (w kontakcie z kością) kierując ją

do góry, do boku i do tyłu .

Wchodzimy końcem igły do otworu podoczodołowego.

Aspirujemy !

Podajemy  1 cm środka znieczulającego .

Efekt znieczulenia:

Znieczulenie po stronie podania

• gałęzie zębodołowe przednie i środkowe oraz odpowiadające im zęby i fragmenty dziąseł)
• błona śluzowa przedniego odcinka przedsionka
• zęby górne +4+
• skóra nosa
• warga górna

W przypadku pęknięcia osłonki implantu wypełnionego żelem może dojść do wycieku żelu z implantu. Ekspander/proteza Becker zmniejsza swoją objętość, gdy wypełniająca go sól fizjologiczna wycieka albo przez niedokładnie zamkniętą lub zniszczoną zastawkę lub też przez pękniętą osłonkę implantu. Może to być zauważone jako zmiana kształtu implantu, można to również wykryć podczas mammografii lub badania MR. Zmniejszenie objętości lub pęknięcie może nastąpić w ciągu kilku pierwszych miesięcy po założeniu implantu, lub też po kilku latach. Pęknięcie implantu może być spowodowane użyciem ostrych narzędzi chirurgicznych podczas operacji, zbyt dużym lub zbyt małym napełnieniem implantu solą fizjologiczną, przykurczem torebkowym, zabiegiem zamkniętej kapsulotomii, urazem, lub wywieraniem mocnego nacisku, mammografią, założeniem protezy metodą dojścia pępkowego lub też z nieznanych/niewyjaśnionych powodów. Powinna być Pani także świadoma, iż implanty mogą podlegać procesowi zużycia i pękać/zmniejszać swoją objętość wraz z upływem czasu.
Pęknięte lub zmniejszające swoją objętość implanty muszą zostać chirurgicznie usunięte i ewentualnie wymienione na nowe.

Ustalono, iż aktualnie rezonans magnetyczny jest najlepszą metodą diagnostyczną, oceniającą czy doszło do pęknięcia
implantu, bez konieczności wykonywania zabiegu chirurgicznego. Jeżeli zostanie Pani poddana badaniu MR, będzie Pani musiała leżeć na brzuchu, a Pani piersi umieszczone zostaną w specjalnym uchwycie. Następnie wsunięta zostanie Pani do maszyny, która może być otwarta, lub mieć kształt tunelu. Niektórzy pacjenci mają nieprzyjemne odczucia, związane z przebywaniem w zamkniętej przestrzeni. Podczas badania będzie Pani słyszała hałas, wytwarzany przez pracujące urządzenie. Aby móc wykonać u Pani badanie MR, nie może posiadać Pani żadnych metalowych przedmiotów (np.implantów) ani chorować na klaustrofobię.

Długoterminowe bezpieczeństwo i efektywność protez piersi jest aktualnie badane, jednakże Mentor monitoruje
długoterminowe (10 lat) ryzyko pęknięcia implantu, reoperacji, usunięcie implantu i zaciskania implantu (twardnienie tkanek
otaczających implant, tzw. zaciskanie torebki łącznotkankowej). Mentor przeprowadza również testy mechaniczne w celu
określenia długoterminowego prawdopodobieństwa pęknięcia implantu. W przypadku pojawienia się nowych danych,
Mentor umieści je w ulotkach informacyjnych otrzymywanych przez lekarzy. W celu uzyskania najnowszych informacji
powinna Pani skontaktować się ze swoim lekarzem.

Po zabiegu powinna Pani co miesiąc przeprowadzać samokontrolę piersi. Aby móc to zrobić dokładnie, powinna Pani
poprosić swojego chirurga, aby pomógł pani rozróżniać palpacyjnie implant od tkanek piersi. Każdy nowy guzek lub
podejrzana zmiana (bolące miejsce) powinno być zdiagnozowane drogą biopsji. Podczas przeprowadzania biopsji należy
uważać, aby nie przebić implantu.

Implant piersi może wpływać na wykrywalność raka piersi, a także może utrudniać samo badanie. W związku z tym bardzo
ważne jest aby poinformować technika radiologa o posiadaniu implantu przed wykonaniem badania. W takim wypadku
można zastosować specjalne techniki badania, aby zminimalizować ryzyko pęknięcia protezy i aby uzyskać możliwie jak
najlepszy obraz. Ponieważ pierś podczas mammografii jest ściskana, istnieje ryzyko pęknięcia implantu. Technika
mammografii u pacjentek z implantami wymaga zastosowania większej ilości projekcji, co wiąże się z większą ilością
otrzymanego promieniowania. Jednakże zysk z badania mammograficznego i jego rola w wykrywaniu raka przeważa ryzyko
związane z dodatkową ilością promieni -X.

W celu ustalenia stanu wyjściowego może Pani wykonać mammografię poprzedzającą zabieg, a następnie kolejną po
upływie 6 miesięcy do jednego roku od operacji.