BADANIE NERWU TWARZOWEGO (VII) :

Autor: admin
8 lutego 2010

• zakres unerwienia :
- pars gustatoria :
 2/3 przednie języka
- pars secretoria :
 gandula submandibularis, sublingualis i linguales (chorda tympani)
 gl. lacrimalis, gl. palatini, gl. nasales (n. petrosus maior)
- pars motoria :
 mm.mimiczne twarzy
 m.stapedius
 m. potyliczny i mm. małżowiny usznej
 v. post. m. digastrici i m.stylohyoideus
 platysma
 unerwienie korowe mm. mimicznych górnej części twarzy jest jest
obustronne (górna część jądra otrzymuje włókna skrzyżowane i
nieskrzyżowane)
 unerwienie korowe mm. dolnej częsci twarzy jest jednostronne
(dolna część jądra otrzymuje tylko włókna skrzyżowane)

• oglądanie twarzy chorego w spokoju i podczas rozmowy :
- ocena symetrii :
 fałdy nosowo – policzkowe
 zmarszczki na czole
 kącik ust
- lekka asymetria twarzy może wystąpić u ludzi zupełnie zdrowych

• polecić choremu :
- zmarszczyć czoło (opuścić głowę i patrzeć w górę)
- zmarszczyć brwi
- zamknąć silnie oczy
- pokazać zęby (wyszczerzyć)
 ujawnia się niedowład mm. dolnej części twarzy
- zagwizdać
- dmuchać
- w celu ujawnienia niedowładu m. okrężnego oka polecamy choremu
silnie zacisnąć powieki i staramy się palcem rozewrzeć szpary powiekowe:
 po stronie niedowładu łatwiej można otworzyć
- starać się wywołać uśmiech na twarzy chorego:
 podczas ruchów twarzy mimowolnych, związanych z emocjami
niedowład w połowiczym porażeniu n.VII nie uajwnia się

• objaw Chvostka :
- normalnie n. VII jest niepobudliwy na bodźce mechaniczne
- w tężyczce (tetania) pobudliwość mechaniczna n.VII wzrasta
 po uderzeniu młotkiem w n.VII w okolicy pes anserinus otrzymuje się
skurcz mm. twarzy

• objaw Bella :
- w przypadku obwodowego uszkodzenia n.VII
- podczas zamykania oczu można zaobserwować ruch gałki ocznej do góry

• odruch rogówkowy :
- zniesiony, lub osłabiony po stronie porażonej

BADANIE NERWU TRÓJDZIELNEGO

Autor: admin
8 lutego 2010

• zakres zaopatrywania n.V :
- V1 : czuciowo górne piętro twarzy powyżej rima palpebrae :
 szczególnie oko i oczodół, czoło, grzbiet nosa, zatokę czołową
i sitową, powiekę górną, gałkę oczną
- V2 : czuciowo środkowe piętro twarzy między rima palpebrae, a rima oris :
 powieka dolna, boczna część nosa, okolicę skroni, szczęki, wargi górnej
szczękę, górne zęby, zatoki przynosowe, błonę śluzową dolnej części
nosa
- V3 :
 czuciowo : dolne piętro twarzy poniżej rima oris (żuchwa, bródka,
zęby dolne, język)
 ruchowo : mm.żwacze, m. mylohyoideus, venter anterior m. digastrici
mm. skroniowe, mm. skrzydłowe boczne i przyśrodkowe
* kąt żuchwy unerwia C2

• badanie czucia na twarzy :
- czucie powierzchowne w zakresie unerwienia 3 gałęzi dotykając lekko odpowiednich okolic twarzy kawałkiem waty, lub papierkiem (czucie dotyku), szpilką (czucie bólu),
probówkami z ciepłą i zimną wodą (czucie temperatury)
- czucie głębokie: poziomo/pionowo fałd skóry

• punkty uciskowe n.V :
- w miejscu ujścia n. nadoczodołowego przez incisura supraorbitalis
- w miejscu ujścia n. podoczodołowego przez foramen infraorbitale
- w miejscu wyjścia n. bródkowego przez foramen mentale

• odruch rogówkowy :
- lekkie dotknięcie rogówki kawałeczkiem waty, lub papieru
- ramię doprowaczające : V1
- ramię odprowadzające :VII
- pacjent w czasie badania patrzy w górę i na zewnątrz od lekarza
- prawidłowo przymknięcie powieki oka badanego i przeciwnego
- zniesienie – uszkodzenie ramienia doprowadzającego,
lub odprowadzającego :
 uszkodzenie V1 : żadne oko się nie zamyka
 uszkodzenie VII : jedno oko się nie zamyka

• badanie części ruchowej n.V :
- chory otwiera usta i porusza żuchwą do boków i przodu:
 czy podczas otwierania ust żuchwa nie zbacza do boku?
 mm. skrzydłowe poruszają żuchwą w stronę przeciwną
 w jednostronnym porażeniu n.V żuchwa zbacza w stronę porażenia
wskutek przewagi mięśni strony zdrowej, chory nie może wykonać
ruchu w stronę zdrową
- napinanie mm. żwaczy i skroniowych :
 chory silnie zaciska zęby i obmacuje się mięśnie
 w znacznym zaniku mm. żwaczy i skroniowych obserwuje się
zapadnięcie policzka i skroni

• odruch żuchwowy :
- uderzenie młotkiem w palec leżący na bródce chorego, który ma usta lekko
otwarte
- po uderzeniu następuje skurcz mm żwaczy i zamknięcie ust (minimalny ruch)
- odruch :
 ramię dośrodkowe i odśrodkowe : n.V3
- silny toniczny skurcz m. żwaczy (trismus) :
 tetanus

BADANIE NERWÓW : III, IV i VI :

Autor: admin
8 lutego 2010

• szerokość szpar powiekowych :
- w warunkach prawidłowych szpary powiekowe powinny być równe
opadniecie powieki górnej (ptosis) :
- może być częściowe, lub zupełne
- występowanie :
 porażenie n.III
 ptosis sympathica w zespole Hornera
 3opadanie starcze
 3miastenia
wyższe ułożenie powieki (odciągnięcie powieki)

• badanie ruchów gałek ocznych :
- są skojarzone (nigdy nie możemy poruszać 1 okiem)
- ruchy badamy polecając choremu śledzić palec, który przesuwamy
w różnych kierunkach
- wodzimy powoli i zatrzymujemy się na kilka sek. w pozycji krańcowej
- ruchy:
 z jednej strony na drugą
 ze środka do góry i dołu
 do góry i dołu gdy gałki oczne są max. wychylone w bok
- należy odróżnić porażenia poszczególnych mięśni od porażenia spojrzenia:
 w przyp. porażenia mm. występuje zwykle zez i dwojenie
- dwojenie  się przy patrzeniu w kierunku mięśnia porażonego tzn.
w kierunku w którym dany mięsień fizjologicznie porusza gałkę oczną
 obrazem fałszywym jest obraz zewnętrzny (powstaje w oku
z niedowładem)
- należy też zbadać ruchy dowolne gałek ocznych
- oczopląs (nystagmus) – są to mimowolne, rytmiczne, prawie zawsze
obustronne ruchy gałek ocznych
kierunek określamy wg. fazy szybkiej

• badanie źrenic :

wielkość i kształt :
- prawidłowe żrenice są równe i okrągłe
- anisokoria :
 pochodzenia kiłowego
 zrosty tęczówki wywołane procesem zapalnym
 zespół Hornera (jednostronne zwężenie żrenicy)
 porażenie nerwu III (jednostronne rozszerzenie źrenicy)
- źrenice rozszerzone :
 atropina
 skopolamina
 kokaina
- źrenice zwężone :
 opium, morfina
 wiąd rdzenia

odruch źrenic na światło :
- chory patrzy w dal
- szybkim ruchem rzuca się strumień światła najpierw na jedną
źrenicę, a potem na drugą
- każdą źrenicę badamy osobno, aby wykluczyć reakcję konsensualną
- badamy reakcję konsensualną:
 zwężenie drugiej źrenicy pod wpływem bodźca działającego
na źrenicę pierwszą
 pobudzenie powstaje w n. wzrokowym i dochodzi do obu
jąder dodatkowych n.III

odruch źrenic na akomodację i konwergencję :
- polecamy patrzeć w dal, a następnie spojrzeć na palec badającego
(w linii środkowej 5 – 7 cm. przed oczami badanego)
- fizjologicznie występuje zwężenie źrenicy przy patrzeniu na palec
- konwergencja również powoduje zwężanie żrenic

BADANIE NERWU WĘCHOWEGO cz. II

Autor: admin
8 lutego 2010

    • oglądanie tarczy n. wzrokowego :
    - za pomocą wziernika (bad. dna oka)
    - bladoróżowy krążek
    - wyraźne granice, brzeg nosowy nieco zatarty
    - w części środkowej białawe fizjologiczne zagłębienie
    - z zagłębienia wychodzą rozgałęzienia a. centralis retinae
    i wnikają żyły siatkówki
    - obrzęk tarczy :
     spowodowany jest upośledzeniem odpływu krwi żylnej
     tarcza jest uniesiona, ma zatarte granice, naczynia żylne są poszerzone, niekiedy pojawiają się wybroczyny

    przyczyny obrzęku tarczy :

    -  ciśnienia śródczaszkowego
    - zapalenie nerwu wzrokowego
    - zaburzenia krążenia tętniczego w siatkówce i choroby naczyń siatkówki
    - guzy oczodołu
    - znaczny  stężenia białka w PMR
    - choroby krwi :
     znacznego stopnia anemia, czy policytemia

    • badanie pola widzenia :
    - pole widzenia jest to przestrzeń, którą ogarniamy nieruchomym okiem
    - w czasie badania chory nie może poruszać gałkami ocznymi

    Metoda konfrontacyjna :
    - porównanie pola widzenia badanego i badającego (przy założeniu, że
    badający ma prawidłowe)
    - badany i lekarz siedzą naprzeciw siebie w odl. ok. 0,5 m.
    - badany tyłem do źródła światła
    - głowa badanego i lekarza są na tym samym poziomie i w tym samym
    ustawieniu
    - każde oko badamy osobno
    - podczas badania oka prawego lekarz zasłania sobie oko prawe, a pacjent
    lewe
    - chory wpatruje się okiem prawym w żrenicę oka lewego lekarza
    - podczas badania lekarz porusza palcem w płaszczyżnie znajdującej
    się w równej odległości od lekarza i badanego,
    lekarz porusza palcem od obwodu ku środkowi z róznych stron
    (góra, doł, skroń, nos)
    - badany ma podać kiedy zobaczy palec
    - zakłada się że lekarz nie ma zaburzeń poal widzenia

    Metoda orientacyjna :
    - zorientowanie się czy chory nie ma hemianopsji
    - rysujemy linię poziomą dł. ok. 20 cm. (może być stetoskop)
    - chory zamyka 1 oko
    - polecamy podzielić choremu linię na 2 równe części
    - tak samo postępujemy z linią pionową
    - chory z anopsją :
     dzieli linię na 2 nierówne części ponieważ nie widzi linii
    w całości
     dłuższy odcinek linii wskazuje na stronę ubytku pola widzenia

    Badanie za pomocą perymetru :
    - badanie dokładnie odzwierciedlające pole widzenia

    • badanie widzenia barw :

    • badanie ostrości wzroku :
    Tablice Shellna :
    - badany czyta litery z odległości 6 m.
    - przy każdym rzędzie podana jest w m. odległość z jakiej badany powinien
    widzieć litery
    - jeśli badany widzi wszystkie rzędy przy których jest liczba >6 oraz
    rząd przy którym jest 6 to ostrość wzroku jest prawidłowa (6/6 = 1,0)
    - jeśli badany widzi litery odpowiednio mniejszej liczby metrów ostrość
    wzroku jest  np. 6/3
    - każde oko badamy osobno

    Inne metody :
    - do badania użyć można tablic badania ostrości wzroku z bliska
    - można użyć np. gazetę i zaznaczamy z jakiej odległości potrafi
    jeszcze czytać
    - jeśli ostrość wzroku jest znacznie  polecamy choremu liczyć palce ręki,
    oznaczamy w m. odległość z jakiej jeszcze liczy
    - jeśli ostrość wzroku jest znacznie upośledzona sprawdzamy czy chory
    ma poczucie światła i czy rozpoznaje ruchy ręki
    - można zrobić szpilką dziurkę w kartce – chory patrzy przez tę dziurkę
    i np. czyta
     poprawa ostrości wzroku – upośledzenie wzroku ma charakter
    refrakcyjny
    - jeśli chory nosi okulary zaznaczamy jakie
    - szkła nie zmniejszają upośledzenia ostrości wzroku, jeśli wywołane jest ono
    zmianami w n. wzrokowym

    BADANIE NERWU WĘCHOWEGO cz. I

    Autor: admin
    8 lutego 2010

    • badanie :
    - sprawdzić drożność nosa
    - polecamy choremu wąchać z otwartej buteleczki różne wonne
    substancje (ale nie substancje silnie drażniące tj. amoniak, HCl, bo
    one podrażniają n.V)
    - każdy nerw badamy oddzielnie zaciskając palcem drugi otwór nosa

    • odchylenia :
    - anosmia – zniesienie węchu, chory w ogóle nie odróżnia zapachów
    - hyposmia – upośledzenie węchu, chory podaje,że czuje zapach,
    ale nie potrafi go zidentyfikować
     może wystąpić w zmianach miejscowych
    np. nieżyt nosa
    - najczęstszymi przyczynami hyposmii i anosmii są :
     zmiany zapalne części węchowej błony śluzowej jamy ustnej
     złamania w obrębie przedniego dołu czaszki (przerwanie nitek węchowych, stłuczenie opuszki)
     upadek na tyłogłowie (uszkodzenie opuszki w mechaniźmie przeciwuderzenia)
     guz przedniego dołu czaszki (oponiak rynienki nerwowej, glejak opuszki, lub płata czołowego, tętniak)
     zmiany zapalne (kiła, zapalenie opon mózgowych)
     krwotok podpajęczynówkowy
     cukrzyca
     choroba Alzheimera
     choroba Parkinsona
    - hyperosmia – nadwrażliwość węchowa :
     często jest somatyzacją depresji
    - cacosmia – halucynacje węchowe :
     napady częściowe proste często przechodzące w częściowe złozone (podrażnienie haka hipokampa, jądra migdałowatego, lub podstawy płata skroniowego przez guz, lub bliznę glejową)
     psychozy (brak krytycyzmu)

    BADANIE NERWÓW CZASZKOWYCH

    Autor: admin
    8 lutego 2010

    BADANIE NERWÓW CZASZKOWYCH :

    - uszkodzenia nn. czaszkowych mogą być wynikiem :
     uszkodzenia w obrębie nerwu
     uszkodzenia w obrębie jądra nerwu
     zmian w obrębie szlaków prowadzących do kory
    i z kory mózgu, międzymózgowia, móżdżku, pnia mózgu
     uogólnionych zmian chorobowych dot. nerwów, lub mięśni

    BADANIE GŁOWY

    Autor: admin
    8 lutego 2010

    • oglądanie :
    - kształt
    - symetria czaszki, proporcje poszscz. części
    - owłosienie
    - zmiany barwnikowe
    - obecność zranień, blizn i ubytków
    - obecność zgrubień kostnych

    • badanie palpacyjne :
    - zgrubienia i nierówności

    • opukiwanie :
    - mocno
    - miejscowa bolesność :
     złamania
     ogniskowe procesy mózgowe
    - zmiany odgłosu opukowego:
     rozstęp szwów

    • osłuchwanie :
    - szmer synchroniczny z tętnem, słabnie, lub znika po uciśnięciu
    t. szyjnej, chory słyszy szmer :
     naczyniaki tętniczo-żylne
     guzy obficie unaczynione

    MODELOWA OCENA WYWIADU

    Autor: admin
    8 lutego 2010

    MODELOWA OCENA WYWIADU :
    - po zebraniu wywiadu od chorego i ew. od jego otoczenia staramy się ułożyć
    ze zbioru uzyskanych informacji model wywiadu charakterystyczny dla danej grupy chorobowej

    • model naczyniowy :
    - nagłe objawy
    - deficyt neurologiczny (niedowład połowiczy, afazja, zab. czucia,
    zawroty głowy)
    - często obecność ChNS, miażdżycy, nadciśnienia, cukrzycy

    • model zapalny :
    - ogólna infekcja z temperaturą często poprzedzjąca objawy neurologiczne
    - ostry ból głowy
    - cechy zespołu wzmożonego ciśnienia śródczaszkowego
    - deficyt neurologiczny
    - częste ilościowe i jakościowe zab. świadomości
    - objawy oponowe wczesne (przeczulica) i późne (sztywność karku)

    • model nowotworowy :
    - wolno narastające objawy często poprzedzone ogniskowym napadem
    padaczkowym
    - wolniej, lub szybciej nasilający się deficyt neurologiczny
    - w końcowej fazie zesp. wzmożonego ciśnienia śródczaszkowego
    - utrata m.c

    • model urazowy :
    - wywiad wypadkowy
    - w okresie ostrym zab. przytomności, nudności, wymioty, bóle
    i zawroty głowy, często tow. deficyt neurologiczny (zab. kontaktu
    słownego, zab. motoryki ogólnej, anizokoria)
    - w okresie późnym narastająca męczliwość, zaburzenia pamięci,
    otępienie, objawy piramidowe, móżdżkowe, pozapiramidowe
    • model zwrodnieniowy :
    - wolno narastające (szereg lat) objawy ogniskowe
    - często dominują zab. pamięci, otępienie
    - mogą towarzyszyć obj. piramidowe, móżdżkowe, pozapiramidowe

    • model toksyczny :
    - wywiad świadczący o możliwości zatrucia
    - w okresie ostrym :
     nudności, wymioty
     biegunka
     zab. kontaktu
    - w okresie póżnym :
     objawy rzekomonerwicowe (bóle i zawroty głowy)
     obj. encefalopatyczne (osłabienie, drażliwość, zab. snu
    i pamięci)
     obj. polineuropatyczne (bóle i parestezje kończyn)

    BADANIE NEUROLOGICZNE

    Autor: admin
    8 lutego 2010

    WYWIAD :
    - w przypadku gdy pacjent sam nie jest w stanie podać wszystkich szczegółów
    należy zebrać wywiad od innych np. rodziny, świadków

    • głowna skarga chorego :
    - trzeba dokładnie ustalić co pacjent rozumie pod danym pojęciem
    - określić zasięg objawów ubytkowych np. czy niedowład uniemożliwia
    wykonywanie jakiejś czynności

    • początek choroby :
    - jak zaczęła się choroba ?
    - czy nagle ,w ciągu sekund, minut, godzin, dni, tygodni,miesięcy, lat ?

    • dynamika rozwoju objawów :
    - czy choroba postępuje, stopniowo, czy skokowo ?
    - czy po okresie pogorszenia nastąpiła stabilizacja ?
    - czy dolegliwości powracają co jakiś czas ?
    - które objawy były wcześniej, a które później ?
    - jeśli objawy występują co pewien czas, spytać jak często się pojawiają
    i jak długo utrzymują
    - używać pojęć czynnościowych np.może chodzić, biegać,chodzić o lasce

    •czynniki wyzwalające i przynoszące ulgę :

    • dotychczasowe leczenie i wykonywane badania :

    • inne objawy neurologiczne :
    - obecnie i przeszłości
    - bóle głowy szczególnie z tow. nudnościami i wymiotami
    - napady drgawek
    - omdlenia
    - krótkoterminowa utrata przytomności
    - drętwienie, mrowienie kończyn
    - osłabienie siły mięśniowej któreś z kończyn
    - zaburzenia czynności zwieraczy (nietrzymanie moczu, stolca,
    zatrzymanie moczu, zaparcia)
    - zaburzenia wzroku:
     podwójne widzenie
     widzenie zamglone
     utrata wzroku
     zaburzenia w polu widzenia
    - zawroty głowy z uczuciem wirowania otoczenia
    - niemożność utrzymania równowagi
    - ruchy mimowolne
    - zaburzenia pojmowania, pamięci, zapamiętywania
    - niemożność mówienia, lub rozumienia mowy
    - osłabienie ostrości słuchu
    - bóle kręgosłupa
    - bóle twarzy
    - zab. połykania
    - zab. snu
    - zmiany nastroju
    - upośledzenie zdolności do pracy

    • obecny stan neurologiczny :
    - jakie czynności pacjent jest w stanie obecnie wykonać
    - czy potrafi samodzielnie jeść, umyć się, iść do ubikacji itp.

    • przebyte choroby :
    - urazy czaszkowo-mózgowe
    - zapalenie opon i mózgu
    - nadciśnienie tętnicze, ChNS, miażdżyca
    - cukrzyca
    - nowotwory
    - kiła, gruźlica
    - stosowanie używek (nikotyna, alkohol)
    - narażenie na działanie trucizn

    • wywiad okołoporodowy :
    - w czasie ciąży i porodu występowały jakieś nieprawidłowości

    • wywiad rodzinny i środowiskowy :
    - czy ktoś z rodziny cierpi, lub leczył się na podobne dolegliwości
    - warunki życiowe

    Botox to inaczej mówiąc toksyna botulinowa. Wstrzykuje się ją w niewielkich dawkach w tkankę mięśniową, w celu wygładzenia i przeciwdziałania marszczeniu się skóry. To jeden z najczęściej wybieranych sposobów, które mają za zadanie zapobiegać powstawaniu zmarszczek i wygładzać te już istniejące. Dzieje się tak dzięki właściwościom toksyny otulinowej. Wstrzyknięta w mięsień uniemożliwia jego kurczenie się, dzięki czemu mięsień ten nie marszczy się i nie następuje fałdowanie się skóry. Jego doskonałą cechą jest to, że botox działa jedynie w miejscu, w które zostaje wstrzyknięty. Wszystkie okoliczne mięśnie i miejsca funkcjonują w dotychczasowy sposób, czyli normalnie. Bardzo istotne jest również to, że poprzez stosowanie botoxu nie dochodzi do zmiany wyglądu i wyrazu twarzy. Następuje jedynie zanik zmarszczek.

    Botox wprowadza się do określonego mięśnia za pomocą jednorazowej strzykawki. Musi być ona zaopatrzona w bardzo cieniutką igiełkę. Zasadniczo do przeprowadzenia zabiegu wstrzykiwania botoxu nie trzeba używać znieczulenia. Ból, który przy wykonywaniu zabiegu występuje, jest praktycznie nieodczuwalny dla pacjenta. Po zabiegu można zatem bez zbędnej zwłoki powrócić do wykonywania swoich codziennych czynności. Zwykle na wykonanie takiego zabiegu potrzeba około piętnastu minut, chociaż ten czas może się dowolnie skracać i wydłużać, w zależności od ilości zmarszczek, które trzeba “wypełnić”.

    Efekty wstrzyknięcia botoxu widoczne są już mniej więcej od drugiego lub trzeciego dnia po wykonaniu zabiegu. Są to jednak efekty, które pojawiają się stopniowo. Dopiero gdzieś koło 14 dnia od wykonania zabiegu widać jego końcowy efekt. Utrzymuje się on przez mniej więcej pół roku. Po upływie tego czasu należy zabieg powtórzyć- o ile wyrazi się taką chęć. Zabieg może być powtarzany wielokrotnie. Każdy następny zabieg, w trakcie którego następuje wstrzyknięcie botoxu sprawia, że efekty jego działania utrzymują się przez dłuższy czas. W związku z tym każdy z kolejnych zabiegów można wykonywać w coraz to dłuższych okresach.

    Jak każdy inny zabieg, również botox niesie ze sobą pewnego rodzaju zagrożenie dla naszego organizmu. Zwykle są to efekty uboczne, które ustępują samoistnie po kilku czy kilkunastu dniach. Do najczęściej spotykanych efektów ubocznych zaliczyć należy na przykład uczucie tkliwości oraz zasinienie w miejscu, w które została wstrzyknięta toksyna botulinowa. Czasami może dochodzić do tego, że mięśnie, które sąsiadują z mięśniem, do którego wstrzyknięta została toksyna, mogą być osłabione i gorzej wykonywać swoją pracę. Może dojść również do sytuacji, w której pojawi się efekt uboczny w postaci opadającej powieki i/ lub brwi. Jednak po maksymalnie dwóch tygodniach objawy te powinny ustąpić samoistnie. Może również pojawić się ból głowy, jednak on również jest wyłącznie bólem przejściowym i krótkotrwałym. Aby uniknąć w miarę możliwości wszelkich dolegliwości związanych z pojawieniem się niepożądanych efektów ubocznych, pacjentom korzystającym z zabiegów z botoxu zaleca się odpoczynek przez mniej więcej cztery godziny oraz całkowity zakaz schylania się i leżenia w tym czasie. Przez pierwszy tydzień po zabiegu zabrania się również korzystania z basenu oraz z sauny.

    Kiedy nie wolno stosować botoxu? Bezwzględnie nie można stosować go, gdy jesteśmy w ciąży lub gdy właśnie przechodzimy przez okres laktacji. Również nie wskazane jest używanie go, jeśli właśnie przechodzimy miejscowe infekcje skóry. Nie można go stosować także, jeśli jesteśmy nadwrażliwi na któryś ze składników preparatu, jeśli przyjmujemy leki takie jak D- penicylamina, cyklosporyna itp., lub jeśli cierpimy na zaburzenia przewodnictwa nerwowo- mięśniowego.